BASOREXIA

Excited 💗

Herkese merhaba arkadaşlar. Okumaya başladığınız saati buraya yazabilirsiniz.
Lütfen bol bol yorum yapın ve bölümleri oylayın. Her düşüncenize ihtiyacım var.

İyi okumalar.

Şaşkınlıkla ona bakıyordum. Karşımda durmuş bana gülümsüyordu.
"Psikolojik bir hastalık."diye mırıldandım utancımdan.
"Ilacın var sonuçta."dedi gülerek.
Gülümsedim.
"Ama..." dedi ve duraksadı. Biraz geri çekildi. "Bugün seni öpmeyeceğim. Çünkü tereddüt ettin."
Kafamı tamam anlamında salladım.
"Bugün burada uyuyalım."
Yine kafamı salladım.
"Hiçbir şey için benden çekinme, senin yanındayım."
Güldüm.
Bana sarıldı ve alnıma öpücük kondurdu.
Sonra uzandık. Elimi beline dolamıştım. Parfümün kokusuna nerede rastlasam tanırdım ve bana onu hatırlatırdı. Öyle tanıdık ve huzur verici bir kokuydu benim için.
Elini, karnında duran elimin üstüne koymuştu. Sohbet ederken uyuya kalmışız.
Ertesi sabah beni eve bıraktı.
Carrie beni beş kere aramış ve onlarca mesaj yazmıştı. O yüzden yaptığım ilk şey onu aramak oldu.
"Sonunda arayabildin."
"Özür dilerim C." (Carrie'ye seslenirken C diye kısaltma kullanıyor.)
"Sana anlatacaklarım var ve eminim ki seninde anlayacağın bir şeyler vardır." dedi gülerek.
Güldüm. "Evet, var."
"O zaman akşam sizde görüşürüz." dedi. Ve telefonu kapattık.
Carrie deli dolu bir kızdı. Bu yüzden onu seviyordum. Hızlı yakınlaşmıştık. Bana sürekli yaşadıklarını anlatırdı ve bu da ona güvenmeme sebep olan bir başka şeydi.

Anneme Carrie'nin geleceğini söyledikten sonra yeniden odama çıktım. Aynaya bakarken kendimde olan değişiklikleri düşünüyor ve şaşırıyordum. Hayal edemeyeceğim bir çok şey olmuştu.

Carrie geldiğinde önce bir şeyler yedik ve sonra vakit kaybetmeden odama çıktık.
"Dans çalışmaları nasıl gidiyor?" diye konuya girdi.
"Aslında beklediğimden çok daha iyi. Hocalar dansımı beğeniyor ve Damián ile beni destekliyor."
"Çünkü yakışıyorsunuz ve hareketleriniz birbirinize tamamen uyuyor. Görmeyen kör olmalı."
Gülümsedim.
"Hey... Hey... Bu gülüşte neydi?"dedi yüzünde koca bir gülümseme ile. Sanki seni yakaladım der gibi bakıyordu.
"Ne???"dedim daha çok gülerek.
"Aranızda bir şey olduğunu biliyordum." Güldü ve konuşmaya devam etti.
"Ondan hoşlanıyorum."dedim. Bunu kendine itiraf etmiş olmam beni oldukça şaşırtmıştı. Ama bu kelimeleri rahatlıkla kullanmış olmam her şeyin gerçek olduğunu gösteriyordu.
"Ve?"
"Ve ne??"dedim.
"Hiç öpüşmediğinizi söyleme!"
Kafamı eğdim. "Ne yani seni öpmedi mi?"
Kucağına yastığı aldı ve diresklerini yastığa koydu. Yüzünü avcunun içine koyarak bana baktı.
"Hayır."
"Neden?"
"Hazır olmadığımı düşünüyor."
Şaşırmıştı. Bir süre sessiz kaldı. "Senden hoşlanıyor olduğunu herkes biliyor. Okulada ki hiçbir kıza böyle davranmamış daha önce."
"Benden hoşlandığını biliyorum."dedim. Yüzümde minik bir tebessüm oluştu.
"Lorenzo?"diye sordu. Tek kaşı havaya kalkmıştı.
"O düşündüğüm kişi değilmiş."
"Herkes Cindy ile çıktığını söylüyor. Okul bu dedikodu ile çalkalanıyor."
"Duymamıştım."
"Biliyor musun? Unut onu. Seni hak etmediğini baştan anlamıştım."
Beni korumak onun işiydi. Hep öyle söylerdi Yanlış kişilerle takılmamı istemiyordu. Yastığı kenara koydu ve bana yaklaşıp sıkıca sarıldı.
"Damián seni üzerse söyle bana." diye fısıldadı kulağıma . Güldüm.
"Sende durumlar ne?"
"Ne mi??? Tahmin ettiğin üzere birilerinin aşk hayatından daha iyi"
"O biri benim galiba!"
"Üzgünüm L!"
Güldük.
"Ve??" dedim.
Suratıma sırıtarak bakıyordu. "Ne oldu?" dedim güldüğü için bende onunla gülüyordum.
"İşler iyi gitti ve biz..."
Utanmış ve yere bakıyordu.
"Yaptınız mı?" dedim ağzım şaşkınlıktan açık kalırken. Koluma hafif hafif bir kaç kez vurdu.
"Öyle deme yaaaa??"
"İnanamıyorum sana!!"
Yüzü kızarmıştı.
"Ciddi misin?" dedim ve bana kafa salladı.
"Niye bu kadar şaşırdın?"diye sordu utangaç bir şekilde.
"İlk seferin olduğunu düşünüp..."
Sözümü kesti.
"İlk değil."
Şaşkınlığım iki katına çıktı. Bunu bilmiyordum. Bekaretimin gerçekten değer verdiğim biri tarafından bozulmasını istiyordum. Ve hastalığım yüzünden o kişiye hiç rastlamamıştım.
"14 yaşındayken kendimden 4 yaş büyük biriyle çıkıyordum. Ve kendimi havalı hissediyordum. Arkadaşlarıma hava atıyordum. Benimle birlikte olmak istiyordu sürekli. Eğer onunla olmazsam beni terk eder diye korktum artık havalı olmam diye düşündüm ve beraber oldum."
Onu şaşkınlıkla dinlemiştim.
"O sana baskı yapmış ve sen çocuk olduğun için kabul etmişsin. Onu şikayet etmeliydin."
"Kendi isteğimle olan bir şeyi şikayet edemem L."
"Nasıldı?"diye sordum. Kaşlarımı çatmıştım.
"Ilki mi yoksa dün ki mi?" dedi gülerek.
"İlk?"
"Çok acımıştı." duraksadı. "Ilk olduğu için mi yoksa istemediğim için mi bilmiyorum ama hiç hoş değildi."
Nefes aldı ve yastığa sabitlediği gözlerini bir anda bana kaldırdı.
"Yoksa sen bakire misin?"
Şaşkındı.
Kafamı salladım.
"Inanmıyorum. Bu kadar güzel bir kız nasıl olurda... Yaaa gel buraya." dedi bana sarıldı.
"Korkuyorsundur şimdi sen."
Gülüyordu. "Ama bak sevdiğin biriyle yapınca çok zevkli ve güzel bir şeye dönüşüyor. Mesela biz..."
Ağzını elimle kapattım.
"Ayrıntı yok...... Duymak istemiyorum."
Elimi ısırdı ve sonra gülmeye başladı.
"Tamam yaa istemiyorsun anladım."
Utangaç utangaç ona bakıyordum.
"Sorun olursa sorarsın bana."dedi. Kafamı salladım.
Onunla vakit nasıl geçmişti anlamamıştım. Konuşurken uyuyakalmıştık.