Unprofessional Love | Destiel

Apology Visit

🎶Bölüm şarkısı🎶
Tom Odell - I Know

"-Bana ne söylediğini biliyorum

Her şeyin bittiğini biliyorum ve

Aramaya devam edemeyeceğimi biliyorum

Kaçtığım her an

Düşmeye devam ediyordum."

× × × × ×

"İlaçların dozunu azalttığımız için kaygılı durumlarınızda size verdiğim nefes egzersizleri üzerine sıkça çalışmayı unutmayın."

Kadın bana sıcakça gülümserken olumlu anlamda kafasını salladı.

"Birlikte çok ilerleme kat ettik. Gelecek seansımızın sonlandırma seansı olduğunu söylemeliyim."

Şaşırmıştı.

"Ah, demek bitiyor. Doktor... Hazır mıyım bilmiyorum."

Güven verici şekilde gülümsedim.

"Kontrole gelmeye devam edeceksiniz. Ancak bu kadar sık olmayacak."

Paltosunu üzerine giydi.

"Bay Novak... Haddimi aşmış olmazsam bir şey sormak istiyorum."

"Sizi dinliyorum, bayan Stewart."

Gözlerini kaçırdı ve odağını parmaklarına çevirdi.

"Hasta-doktor ilişkisinin nasıl ilerlemesi gerektiğini biliyorum. Ama madem haftaya son seansımız olduğunu söylüyorsunuz... Sonrasında birlikte bir şeyler içmek ister misiniz?"

Bayan Stewart'ın kurduğu bu cümleyle aklıma Dean'in söyledikleri gelmişti. İlk görüşte kadının bana ilgisi olduğunu anlamıştı.

"Nazik teklifiniz için teşekkür ederim. Ancak seans bitiminde de bir hastamla bu şekilde sosyal ilişki yürütmem etik değil."

Hayal kırıklığına uğramış ifadesiyle elini bana doğru uzattı.

"Yine de düşüneceğinizi söyleyin."

Gülümsedim. Havadaki elini sıktım.

"Haftaya görüşürüz, bayan Stewart."

Kadın kapıdan çıktığı zaman sandalyeme yayıldım ve boynuma oturan kravatımı nefes almama izin verecek kadar açtım. Bugün için başka bir hastam yoktu, eve gidebilirdim. Ancak bazı şeyleri düşünmeden edemiyordum ve bu da yerimden kalkmamı engelliyordu. Dean'in terapilerini iptal etmeseydim şuanda onu görebilirdim. Bayan Stewart'tan sonra onu alıyordum. Gözlerimi kapatıp düşünmeye koyuldum.

Şimdi onun sırası olsaydı, bayan Stewart'ı bir sapık edasıyla süzerdi. O bunu yaparken kokusu çoktan odayı kaplamış olurdu ve ben kokuyu alınca sinirlenmeye fırsat bulamazdım.

İçeri adımlardı ve bayan Stewart'ın bana ilgi duyduğuna dair birkaç edepsiz cümle sarf ederdi.

"Terapiyi bağlayabildiniz mi? Ya da bağlayacak daha iyi şeyleriniz mi vardı?"

Gerçekçi bir şekilde bunu söylediğini düşündüğüm zaman gülümsedim. Hatta  o tanıdık kokuyu duymuştum.

"Ah sakın beni suçlama doktor. Boynundaki gevşemiş kravat seni ele verdi."

Hızla gözlerimi açtım ve karşılaştığım manzara ile dehşete kapıldım. Dean karşımdaydı. Ve gözlerini ukala bir tavırla bana dikmişti.