Doktoru olduğum Dean Winchester'ın kokusunun odamı tekrar hakimiyeti altına alacağı gün için delirir vaziyetteydim.
-Ve bu hiç profesyonel değildi.
✨TAMAMLANDI✨
Dean kapıdan içeri girdiği zaman nefesimi düzenledim ve kendimi bir haftadır yapmaya zorladığım kaçınılmaz sona hazırladım.
İçeri girdi ve kapıyı arkasından kapattı. Bakışlarımızı birleştirdi. Onu ne kadar özlediğimi o anda farkına varmıştım. Bir hafta görmeyince çıldıracak gibi oluyordum, şimdi ise terapiyi bitirmekten söz ediyordum.
"Ah, berbat bir hafta oluyordu. Seni görene kadar."
Belki de son flört cümlesini duyuyordum, bu durum zaten yeterince kötüyken gülümseyerek bana doğru yürüdü ve her zamanki koltuğuna yayıldı. Gülümsemesi hep şifa gibi gelirken bugün zehir etkisi yaratıyordu. Bir daha görememe fikri kalbimi parçalıyordu.
Beklentiyle masaya doğru eğildi. Ben sessiz kaldıkça onun yüzüne neler olduğunu anlamayan bir bakış yayılıyordu.
"-Merhaba Dean- klasiği bekliyordum. Çok sessizsin."
Onu seyretmekle o kadar meşguldüm ki, ağzımı açıp tek kelime edememiştim. Onu selamlayamadım, hem hüzün hem utanç içerisindeydim.
"Dean, seninle konuşmalıyım."
Şaşkınca gülümsedi.
"Evet doktor, konuşmalısın. 50 dakika kadar."
Terapiden bahsettiğimi sanıyordu. Elbette öyle sanacaktı. Ona karşı oluşan hislerim hakkında hiçbir fikri yoktu.
"Öyle değil, bir konu hakkında."
Dudağını dışarı sarkıttı.
"Bir sorun mu var? Bu haftaki ödemem de az önce geri iade edildi."
"Konu biraz da bu aslında."
Kaşlarını çattı. Neler olduğunu anlamaya çalışır bir hali vardı.
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Rahatsızca yerinde kıpırdandı. Bu konuşmayı nasıl yapacağım hakkında bir fikrim yoktu. Bu karar onu üzecek miydi, sinirlendirecek miydi, yoksa onun için anlam ifade etmeyecek miydi, hiçbir tahminim yoktu.
"Bak Dean, seninle 4 hafta geçirdik."
"Hayatımın en güzel 4 haftasıydı."
Beni durdurup söylediği zaman yüzümü buruşturdum. Benim hayatımın da en güzel 4 haftasıydı ve bunu tekrar hatırlamak canımı yakmıştı.
"Nereden başlasam bilemiyorum..."
Dean kaşlarını hüzünle kaldırdı.
"Nereden başlayacağın umrumda değil. Ama bitirme Cas, bunu sakın yapma."
