Unprofessional Love | Destiel

First I Loved, Then I Killed

🎶bölüm şarkısı🎶

Freddie Mercury - Love Kills

"Aşk öldürür,
Kalbinden deler seni.

Aşk öldürür,
En başından yaralar seni.

Kalp çizgini mahveder.

Bir ömür kalır.

Seni bırakmaz.

Çünkü aşk,
Seni yalnız bırakmaz."

× × × × ×

THEN

Ekranda Dean'in ismini görmek büyük sürpriz olmuştu. Yatağımda uzanan ve beni seyreden adamı süzdüm. Yanında veya elinde bir telefon yoktu. Çağrıyı cevapladım.

"Alo?"

"Selam doktor, az önce yüzüne kapattığım için özür dilerim. Sürprizim için hazır mısın?"

NOW

Telefondaki sesin Dean'e ait olduğuna emindim. Karşımda uzanan adamın da Dean olduğuna emindim. Neler olduğunu anlamıyordum. Ne yapmam gerektiğini bilmiyordum.

"Merhaba. Kimsiniz?"

Yatağımda uzanan Dean'in yüz ifadesi değişmişti.

"Kimmiş?"

Yutkundum.

"Telefonun ardındaki kişi ses vermedi Dean. Konuşmasını bekliyorum."

Ya telefondaki ses beni oynatıyordu, ya da yanımdaki adam. Biri tarafından kandırılıyordum ve bu durumun doğaüstü olduğuna emindim.

"Doktor, senin ateşin falan mı çıktı acaba? Ben buradayım."

Telefondaki sesi duyunca tereddütlerim arttı. Yatağımdaki adam bana bir kez olsun 'doktor' dememişti. Bu yüzden bana 'doktor' diye hitap eden telefonun ucundaki sese güvenmeye karar verdim.

"Eğer biraz daha konuşmamaya devam ederseniz telefonu şuan yanımda olan erkek arkadaşım Dean Winchester'a vermek zorunda kalacağım."

"Erkek arkadaşın mı?"

İki Dean'den de aynı şeyleri duymuştum. Yatağımdaki gülümsüyordu, ama telefondaki şaşkındı. Çünkü yatağımdaki ile bir şeyleri ilerletmiştik, ama telefondaki ile... Kafam fazlasıyla karışmıştı.

"Cass, yanında biri mi var?"

Yutkundum. Bunu daha ne kadar sürdürebileceğimi bilmiyordum.

"Konuşmamaya devam et. Telefonu ona veriyorum."

Uyarımı fark etmesini umarak telefonu tereddütle yatağımdaki adama uzattım. Telefonu kulağına götürdü.

"Alo? Kimsiniz?"

Bir süre bekledi.

"Hey, oradaki kim?"

Telefonu kapatıp yan tarafa koydu. Ani kalkışı sebebiyle başı dönmüş olmalıydı, eliyle başını kavradı. Sonrasında kendine gelince bana döndü.

"Sanırım bir telefon sapığın var."

Bana gülümseyen adama gülümsemeye çalıştım.

"Evet, biri var aslında. Sana anlatmıştım."