Doktoru olduğum Dean Winchester'ın kokusunun odamı tekrar hakimiyeti altına alacağı gün için delirir vaziyetteydim.
-Ve bu hiç profesyonel değildi.
✨TAMAMLANDI✨
İşte o zaman ne halt yemeye çalıştığımı kendime söyleyebilirim.
İşte o zaman sensiz hiçbir yere gidemeyeceğimi kendime söyleyebilirim.
Önce sana tamamen sahiptim, sonra çoğunluğuna, sonra birazına sahiptim ve şimdi hiç değilim.
Ne yapacağımı bilmiyorum, senin hayaletin tarafından hapsedildim.
Beni tanıştığımız geceye geri götür."
× × × × ×
Kendime gelebilmek için yüzümü tekrar yıkadım. Aynadaki bitmiş, tükenmiş görüntüme baktım.
göğsüne saplanmış demir bir çubuk var ve oldukça derinde
hayati tehlike sürüyor
sabaha kadar bile dayanamayabilir
her şeye hazırlıklı olun
2-3 saattir bana söylenen bu cümleler beynimde yankılanıp duruyordu. Kanımda dolaşan alkol ve beni uyuşturan otlar bile canımın yanmasına engel olamıyorlardı.
Doktor olmamın avantajıyla Dean'in hangi hastaneye kaldırıldığını hemen bulmuştum ve en iyi hekim arkadaşlarımı onun için uykusundan uyandırmıştım. Bütün bunları nasıl yapabildiğimi bilmiyordum, can havliyle birkaç dakika içinde hepsini halletmiştim. Kriz yönetimi konusunda çok iyiydim.
Sam'i arayıp abisinin durumu hakkında onu bilgilendirme kısmı, gecenin en zor anlarından biriydi. Sam birkaç dakika içinde hastaneye gelmişti ve neler olduğunu sorarken gözyaşlarına boğulmuştu. Oldukça soğukkanlı bir şekilde ona hikayeyi anlattığım zaman yere oturur vaziyette çömelmişti, kalkması için ısrarcı olmadım.
Koskoca koridorda Sam'in ağlama seslerini dinlemek beni iyice alt üst etmişti ve gidebileceğim tek yere, lavaboya gelmiştim. Buz gibi suyu tekrar yüzüme çarptım.
Kamyonet tarzı araba ona çarpmadan önce tamamlamak üzere olduğu cümleyi ilk defa aklımdan geçirdim.
'Sensizlik, benim için ölümden farksı...'
Kendimi bırakmak için doğru zaman değildi, ancak bu cümle beynimde yankılanırken iyi olmam da mümkün değildi.
Beni aldatmıştı, bu yüzden ondan hâlâ nefret ediyordum. Ama ona deliler gibi aşıktım da. Gitmesini istemiyordum. Ölmesini istemiyordum.
Ölüm düşüncesi aklımdan geçtiği anda başım döndü ve tutunacak yer aradım. Bulamadığım zaman yere gittikçe yaklaşıyordum, hatıramda kalan son şey buydu.
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
