Unprofessional Love | Destiel

Mission: Dean Winchester

🎶bölüm şarkısı🎶
Swedish House Mafia & The Weeknd – Moth to a Flame

"Evet, onunla olmalısın, zaman zaman gitmеne izin verdim.

Onunla kalmalısın, çünkü o senin için doğru kişi gibi görünüyor.

Ve sana hissetmen gerektiği gibi hissettiriyor.

Ama o uyurken beni aradığını biliyor mu?

Söyle bana, o kalbinin nerede olduğunu biliyor mu?
Gerçekte olduğu yeri."

× × × × ×

"Beni bağlayarak hiç iyi niyet belirtisi göstermiyorsun."

Düğünümü basıp her şeyi yerle bir eden adam, düğünü sona erdirmemize sebep olmuştu. Daha Dean'e hiçbir şey anlatamamıştım, konuşma fırsatı bile bulamamıştık. David benimle konuşması gerektiğini söyleyip beni buradan uzaklaştırmaya çalışsa da ona direnmiştim. Dean'in yanında kalmak istiyordum.

Beni zorla götürmeye kalkıştığında Dean sinirden kudurmuştu ve elindeki bıçakla bize doğru koştu. Ama David önce davranıp beni arabasına bindirerek Dean'den uzaklara götürmüştü.

Şimdiyse David, beni bir mezarlığa getirmişti. Akşamüzeri bir mezarlıkta bulunmak beni oldukça geriyordu, ama David'in bana zarar vermeyeceğini de biliyordum. Ve Dean'in beni bulacağından da emindim.

"Neden yaptığımı anlayacaksın."

Gözlerimi devirdim.

"O farkındalık anını iple çekiyorum."

Etrafıma baktım. Geceyi aydınlatmak için ateşler yakmıştı. Oldukça aydınlık bir ortamdaydık. Ancak neden burada olduğumuzu bilmiyordum.

"Aslında biliyorsun Cas. Ama bilmezden gelmek kolay geliyor."

"Neyi biliyorum David? Aydınlat beni."

David karşımda eğildi. Ellerini dizlerime koydu.

"Evli olduğumuzu hatırladın."

Gözlerimi kaçırmıştım. Bu hamlemden sonra yanaklarımı nazikçe kavrayıp beni kendinde çevirdi.

"Ve bu evliliğin birlikte olduğumuz gece gerçekleşmediğini de hatırladın."

Gözlerimi tekrar kaçırdım.

"Castiel, sana yalvarıyorum açığa çıkmaya çalışan zihnine direnme."

Başıma giren ağrıyla gözlerimi kıstım. Kafamı iki yana salladım.

"Direndiğim bir şey yok. Beni bırak, kocamın yanına gitmek istiyorum."

Bacağımı sıvazladı ve masumca bana baktı.

"Zaten kocanın yanındasın. Zihnini serbest bırak Castiel."

Beynim patlayacak gibiydi. Ansızın giren bu ağrı canımı fazlasıyla yakıyordu. Durduk yerde başıma gelen bu duruma David sebep olmuş olmalıydı.

"David... Bana ne yaptın!"

"Acı çektiğini biliyorum. Söz veriyorum hemen geçecek."

İki büklüm kıvranmaya başladım. Gözlerimden akan sıvıda parmaklarını gezdiren David'e baktım. Ellerine bulaşan kanı görmek beni bir hayli şaşırmıştı.

"O da ne!"

David gülümsedi.

"Bu iyi bir şey."