Unprofessional Love | Destiel

Angel Blade

🎶bölüm şarkısı🎶
Sia - Elastic Heart

"Evet, açık olalım, kimseye güvenmeyeceğim.

Beni kırmadın.

Hâlâ barış için savaşıyorum.

Kalın bir derim ve elastik bir kalbim var.
Ama senin bıçağın, o fazla keskin olabilir."

× × × × ×

Sonunda ait olduğum, kendimi en iyi hissettiğim o koltukta otururken gülümsemekten kendimi alamıyordum. Tekerlekli koltuğumda dönerken bu şımarık halime de gülmeden edememiştim.

Bugün, iş sahibi insanlar için tipik bir pazartesiydi. Ancak benim için o kadar tipik değildi, mesleğime döndüğümden beri yaşadığım ilk pazartesi günüydü. O yüzden bu çocuksu sevinçlerim için kendime izin veriyordum.

Telefonum çalınca bunun ilk defa yaşanmasından dolayı ufak bir heyecan duydum. Henüz bir sekreterim olmadığı için çağrılar otomatik olarak bana geliyordu. Gülümseyerek telefonu cevapladım.

"Doktor Castiel Novak. Nasıl yardımcı olabilirim?"

"Telefon seksi iş görebilir. Çünkü özleminle yanıp tutuşuyorum."

Sevgilimin uykulu sesini duyunca güzel olan günüm daha da güzelleşmişti.

"Ben de seni özledim."

Birkaç gündür birlikte olmaya fazlasıyla alışmıştık, 2 saatlik ayrılık bile canımı yakar hale gelmişti.

"Yalnız uyanmayı hiç sevmedim."

Kesik kesik gelen tahrik edici sesinden gerindiğini anlamıştım. Bu sabah bu anlarını kaçırdığım için fazlasıyla üzgündüm.

Oluşan sessizliği bozarak konuştu.

"Sahi, neden beni uyandırmadın?"

"Çok güzel uyuyordun, kıyamadım."

Kapı çalındığı zaman telefonu kendimden uzaklaştırıp seslendim.

"Gelin."

İçeri giren David'ti. Anlık bir gerginlikten sonra kendimi toparladım. Onu buraya çağıran bendim.

"Dean, seni sonra arayacağım bebeğim."

David çok belirgin bir şekilde gözlerini devirmişti, ama onu görmezden geldim.

"Bebeğim mi? Ne olsun istiyorsun, uçarak oraya gelmemi falan mı?"

Aslında bu fena olmazdı, bu yüzleşmeyi onunla yapmak çok daha kolay olurdu.

"Bu çok güzel olurdu doğrusu."

Ancak öfke kontrol problemi yaşayan bir sevgilim vardı, bu sebeple onun burada bulunmaması daha iyiydi.

"Şimdi kapatmalıyım, mesai sonunda görüşürüz."

Cevap vermesine fırsat bırakmadan telefonu kapattım ve hâlâ ayakta bekleyen David'e döndüm.

"Otursana."

Tereddütle koltuğa oturdu.

"Tekrardan hoş geldiniz bay Novak. Uzun bir ara oldu."

İşime dönüşümü kısaca kutlamasıyla kafamı salladım.

"Teşekkürler Dave. Bilirsin, şikayet edilmeseydim mesleğimden bu kadar uzak kalmak zorunda olmayacaktım."