𝓑𝓵𝓪𝓬𝓴 𝓵𝓲𝓴𝓮 𝓱𝓲𝓼 𝓭𝓪𝓻𝓴𝓷𝓮𝓼𝓼

~Κεφάλαιο 25~

Η αίθουσα ήταν διακοσμημένη με λευκά λουλούδια . Το πάτωμα έχει οβάλ περίτεχνα σχέδια . Το ταβάνι είναι  με το σχέδιο βασιλικός τρούλος .Πολυέλαιοι κρέμονται από ψηλά και είναι διακοσμημένοι με μικρούς κρυστάλλους κους τους κάνουν να φαίνονται σαν να πέφτει βροχή .  Φαίνεται πως έχουν επενδυθεί πολλά χρήματα για την δημιουργία τόσο πολυτελούς χώρου . Έχω μείνει άφωνη από την ομορφιά και την κομψότητα ενός χώρου που γίνονται πάρτυ για οικογένειες μαφιόζων .
-Σε λίγο θα συναντήσουμε τους γονείς του Λουκά , ότι και να πουν μην αντιδράσεις στο ελάχιστο , να είσαι δυνατή . Είπε ο Ντομινίκ καθώς έστεκε δίπλα μου με μεγάλη επισημότητα . Κατέφυγα σε ένα θετικό κούνημα με το κεφάλι μου . Μας πλησίασαν δυο σερβιτόροι με μεγάλους χρυσούς δίσκους που κρατούσαν ποτήρια με σαμπάνια . Ο Ντομινίκ έδωσε ένα σε εμένα και το ίδιο έκανε και ο Λουκά στην Στέλλα . Η Στέλλα είχε ασπρίσει , υποθέτω οφείλετε στην ενώ λίγου συνάντηση μας με τους γονείς του Λουκά . Μετά από λίγα λεπτά , που είχα καταπιεί ήδη τις πρώτες μου γουλιές από την σαμπάνια που είναι εξαίσια  είδα να μας πλησιάζει  ένα ζευγάρι μεγάλης ηλικίας - ήξερα ποιοι είναι - κοίταξα την Στέλλα και με κοίταξε και αυτή . Προσπάθησα να περάσω με το βλέμμα μου να την κάνω να ηρεμήσει και να μην ανησυχεί καθώς είναι υπέροχη ,αλλά δεν νομίζω να κατάφερα τίποτα .
-Κύριε , Κυρία Ζιόρι χαίρομαι που σας βλέπω . Είπε ο Ντομινίκ .
-Μητέρα , πατέρα . Είπε ο Λουκά .
-Αγόρια μου , ποσό χαίρομαι που σας βλέπω μαζί ακόμα φίλους . Είπε η μαμά του Λουκά . Τα κάστανα μαλλιά της πιασμένα σε ένα χαμηλό κότσο . Το φόρεμα της απλό , με λίγες χρυσές λεπτομέρειες . Επιβλητική γυναίκα φαίνεται αλλά όχι κακιά . Δεν μου βγάζει μέχρι τώρα την αγένεια που μου έχει πει η Στέλλα πως κρύβει . Έτσι αναρωτιέμαι μήπως η Στέλλα έχει βγάλει λάθος συμπεράσματα για εκείνη .
-Γειά σας , χαρά μου που σας γνωρίζω . Είπα και με κοίταξαν και οι δυο με ένα χαμόγελο .
-Πως σε λένε αγαπητή μου .; Με ρώτησε ο πατέρα του .
-Κρίσταλ Λέβανον . Απάντησα με δυναμικότητα .
-Μμμ, δεν είσαι από οικογένεια μαφίας . Απάντησε με ένα ειρωνικό χαμόγελο η μητέρα του Λουκά . Ο γιός της , της έριξε ένα προειδοποιητικό βλέμμα που εκείνη αγνοείσαι εμφανώς .
-Όχι , δεν είμαι... αλλά αυτό δεν με κάνει διαφορετικό άνθρωπο . Στην μαφία η όχι συνεχίζω να είμαι η Κρίσταλ Λέβανον . Απάντησα εκνευρισμένη , σίγουρη πλέον πως η Στέλλα έχει απόλυτο δίκιο . Κυρίως για την μητέρα του Λουκά . Και οι δυο με κοίταξαν με θαυμασμό .
-Λοιπόν εγώ συμπαθώ αυτό το κορίτσι . Είπε ο σύζυγος της και γέλασε ελαφρά .
-Στέλλα, πως είσαι καλή μου ; Ρώτησε εκείνο απευθυνόμενος στην Στέλλα .
-Πολύ καλά Κύριε, ευχαριστώ . Απάντησε η Στέλλα έτοιμη να κλάψει . Μα τι έχει ; Εκείνοι μας άφησαν να συνεχίσουμε το πάρτυ και απλά έφυγαν, όπως μας είπαν για να τσεκάρουν εάν οι άντρες τους είναι στις σωστές θέσεις για την άφιξη του Φελίππε .
-Στέλλα , έλα μαζί μου . Είπα και την απομάκρυνα από τα αγόρια . Και οι δυο με κοίταξαν με απορία αλλά δεν είπαν κάτι .
-Τι έχεις , τι έγινε ; Δεν μπορεί να είσαι έτσι μόνο από τους γονείς του Λουκά . Είπα ανήσυχη για την φίλη μου . Την αγαπώ πολύ , και τώρα δεν είναι καλά . Είναι χλωμή και αδιάθετη .
- Εγώ ...δ-δεν... είμαι έγκυος . Είπε και σχεδόν μου κόπηκαν τα γόνατα .
-Τ-τι πω ; Ο Λουκά το ξέρει ;
-Όχι ακόμα , θα χαρεί είμαι σίγουρη αλλά οι γονείς του ...
- Ε λοιπόν αρκετά! Είπα και πήγα στον Λουκά .
-Πήγαινε . Του είπα και έδειξα την Στέλλα. Εκείνος με κοίταξε με απορία αλλά έσπευσε στο μέρος της . Την πήρε από το χέρι και έφυγαν από το οπτικό μου πεδίο .
-Είναι καλά ; Με ρώτησε ο Ντομινίκ και πρωτού απαντήσω το βλέμμα του μαγνήτισε κάτι από πίσω μου . Γύρισα και αντίκρισα το γερασμένο αηδιαστικό πρόσωπο του Φελίππε να εισέρχεται στον χώρο . Και από πίσω του μαζί με μια ομάδα αντρών ο πατέρας του Ντομινίκ έμπαινε στον χώρο . Τι διάολο ; Τι κάνει αυτός εδώ ; Όχι ,όχι ο Ντομινίκ δεν θα το αντέξει . Εγώ και αυτός στον ίδιο χώρο . Αυτή η βραδιά δεν θα έχει καλή εξέλιξη ...