Part 13

63 7 0
                                        

June 2018

နမ္းမဝသည္ လူမ်ားစြာၾကားမွ တိုးဝင္လာခဲ့သည္။ လူေတြက နမ္းမဝကိုျမင္ေသာအခါ ေဘးသို႔ေရွာင္ဖယ္သြားၾကေလသည္။ နမ္းမဝကလူေတြတစ္ေယာက္ခ်င္းစီရဲ႕မ်က္ႏွာကို အေသအခ်ာလိုက္ၾကည့္ေနမိသည္။

ရပ္ကြက္အတြင္းမွလူမ်ား..ေဆြမ်ိဳးသာခ်င္းမ်ားႏွင့္႐ုပ္ရည္သန႔္ေသာမ်က္ႏွာစိမ္းမ်ားကိုေတြ႕ရေလသည္။ လူေတြမ်ားလြန္းသည္။ သို႔ေပမဲ့ နမ္းမဝေတြ႕ရမည့္သူကေတာ့ တစ္ေယာက္တည္း ။ အဲ့ဒီတစ္ေယာက္ကပဲ ေလာကႀကီးမွာ နမ္းမဝမေတြ႕ခ်င္တဲ့သူျဖစ္ေနျပန္၏။

"အမေလး...ငါ့သားေလး အနိုင္ရယ္..''

အေမ့ငိုသံက်ယ္က်ယ္က နားထဲစူးဝင္လာသည္။ ငိုပြဲေတြဟာ ဆက္တိုက္ဝင္လာတတ္တယ္တဲ့ ။ မၾကာေတာ့ပါဘူး အေမရယ္ ...ေနာက္တစ္ပြဲငိုဖို႔ ျပင္ထား ။

"သားႀကီး...''

အေဖကထငိုျပန္သည္။ အခုေတာ့ အေဖႏွင့္အေမတို႔အလွည့္ေပါ့ ။ ကြၽန္မတို႔ တေသာေသာငိုခဲ့ရတဲ့အလွည့္ေတြကို ေက်ာ္လြန္ခဲ့ၿပီေလ ။
ငိုထား...ရင္ဘတ္ေတြက်ိဳးေၾကသလိုခံစားၿပီး ငိုၾက။

အသံေတြတိတ္၍ လႈပ္ရွားလာေသာလူအုပ္ႀကီးေၾကာင့္ ေဒၚခိုင္မာ လွည့္ၾကည့္မိသည္။ ဆံပင္ကိုျဖစ္သလိုစုခ်ည္ထားၿပီး ထမိန္တိုတိုႏွင့္ ဖိနပ္မပါေသာနမ္းမဝပုံစံက စိတ္မႏွံ႕သူတစ္ေယာက္လို မ်က္လုံးအၾကည့္ေတြသည္ ေျခာက္ျခားဖြယ္တင္းမာေန၏ ။ လက္ရွည္ရွပ္အကၤ်ီကို႔ရိုးကားယားႏွင့္ လူေတြကိုစူးစိုက္ၾကည့္ၿပီးလမ္းေလွ်ာက္လာေသာ နမ္းမဝေၾကာင့္ ေဒၚခိုင္မာစိတ္ထဲမွာ ထိတ္လန႔္မႈမ်ားျဖစ္ေပၚလာသည္။

နမ္းမဝက နိုင္မဝကို ဘယ္ေလာက္ခ်စ္သလဲ..ေဒၚခိုင္မာအသိဆုံးျဖစ္သည္။ နိုင္မဝႏွင့္ပတ္သတ္လာလွ်င္ အေမကိုပင္ ရန္ေစာင္မ်က္လုံးမ်ားႏွင့္ၾကည့္ရဲေသာ ငရဲမေၾကာက္သည့္မိန္းကေလးပင္ျဖစ္၏။

"ငိုေလ...ငို ''

လူေတြကိုလိုက္ၾကည့္ေနရင္းမွ ႐ုတ္တရက္ ေဒၚခိုင္မာ့ဘက္ကိုလွည့္လာၿပီး နမ္းမဝက ဆက္ငိုဖို႔တိုက္တြန္းေလသည္။ ၿပီးေတာ့ သေရာ္ၿပဳံး ၿပဳံးသည္။ နမ္းမဝရဲ႕မ်က္ႏွာေလးက ၿပဳံး႐ႊင္ေနေလသည္။

အနက်ရှိုင်းဆုံး နဒီTempat cerita menjadi hidup. Temukan sekarang