𝗕𝗮𝗱 𝗟𝗶𝗳𝗲™

#84

Δημήτρης ποβ

Κάθομαι στο μπαλκόνι και σκέφτομαι τι κάναμε εχθές με τους άλλους... Σκοτώσαμε 2 ανθρώπους. Μπορεί να ήταν κακοί αλλά... αλλά..τους πήραμε την ψυχή.. σκοτώσαμε 2 ανθρώπους.. τους πήραμε την ζωή.

Και ..και δεν ξέρω αν είναι κακό αυτό ..αλλά δεν έχω τύψεις η κάτι τέτοιο, απλά σκέφτομαι ότι το ξανά κάναμε πάλι αυτό.. πήραμε την ζωή τους.

Η ώρα είναι 2 το βράδυ και δεν μπορώ να κοιμηθώ, έχω τόσα πολλά στο μυαλό μου.

Την δουλειά..την κανονική μου.

Την άλλη δουλειά με τα ναρκωτικά.

Το περιστατικό από εχθές και τι κάναμε.

Το μέλλον μου..το μέλλον μας, πως θα είμαστε στο μέλλον άραγε; Η 5αδα.

Ουυφ.

Και κάπου εκεί στο μυαλό μου μες στις σκέψεις μου είναι και η Αφροδίτη.

Όλες αυτές η σκέψεις και το ανχος που έχω χωρίς λόγο..δεν μπορώ να κοιμηθώ όταν έχω τόσα στο νου μου..

Γιώργος ποβ

Δεν μπορώ να κοιμηθώ, στριφογυρίζω στο κρεβάτι κάθε 3 δεύτερα λες και έχω σκουλίκια στο κώλο μου.

Ναι οκαυυ, το προσπερνάμε αυτό.

Έχω να δω 1 μέρα την Αλεξάνδρα και μου λείπει ήδη...τόσο..τόσο εύκολα μπορεί να ερωτευτεί ένας άνθρωπος?

Μμ..εγώ μάλλον την ερωτεύτηκα ήδη.

Ερωτεύτηκα το υπέροχο χαμόγελο της.
Είναι τόσο όμορφη.

Αλλά από την άλλη είναι αυτός ο.. ο περίεργος "πόνος" στην καρδιά που μόλις σκέφτομαι με τι πραγματικά ασχολούμαι και μετά σκέφτομαι την Αλεξάνδρα μου έρχεται να πηδήξω από κανένα γκρεμό.

Δεν θέλω να την αφήσω.. και ούτε την δουλειά δεν είναι εύκολο να αφήσω.

Δεν μπορώ να τις πω με τι πραγματικά  ασχολούμαι, θα με μισήσει στο δεύτερο.

Ξέρει απλά ότι δουλεύω σαν μπάρμαν.

Είναι ότι καλύτερο μου έχει συμβεί, είναι..είναι δικιά μου και θα κάνω τα πάντα για να την κρατήσω κοντά μου παρότι που θα κοστίσει αρκετά.. εννοώ ότι θα..θα συνεχίζω να τις λέω ψέματα.

Για το δικό της καλό..

Αφροδίτης ποβ

Είμαι έξω στο μπαλκόνι χαζεύοντας στα αστέρια, δεν νυστάζω.