𝗕𝗮𝗱 𝗟𝗶𝗳𝗲™

#28

Νεφέλης p.o.v.

Ανοίγω τα μάτια μου και επεξεργάζομαι το χώρο .

Δεν είμαι στο δωμάτιο μου, γενικώς δεν είμαι σπίτι .

Προσπαθώ να σικωθω αλλά το κεφάλι μου πονάει, πφφ τι έγινε εχθές...?

Οο φακ..

Ο δήμος φταίει για όλα.

Αυτός και η κοκαΐνη του.

Πώς βρέθηκα εδώ.

Οο..Κώστας.

Ιιι ο Κώστας...

Σικωνομαι σιγά σιγά βάζω τα παπούτσια μου και βγενω απτό δωματιο.

Τον βλέπω να κάθετε στο καναπέ και να πίνει το καφέ του.

"Κώστα?" Λέω με σιγανή φωνή

"Αα ξύπνησες?" Λέει και γυρνάει προς το μέρος μου "είσαι καλά? Πώς νιώθεις?" Συνεχίζει να λέει καθώς σικωνετε και έρχετε κοντά μου

"Εμ ναι καλά είμαι" του λέω

Δεν θα πω ψέματα τα μάτια του μου έλειψαν.

Αλλά πρέπει να φύγω, την τελευταία φορά που τον είχα δει...δεν ηταν και η καλύτερη στιγμή.

"Εε τα λέμε" του λέω και πάω να φύγω αλλά με σταματάει

"Μη φύγεις εννοώ είσαι καλά?  Αν δεν νιώθεις καλά κάτσε ακόμα λίγο να ξεκουραστείς" μου λέει

"Ε όχι..καλά είμαι πρέπει να φύγω" του λέω

"Γιατί πρέπει?" Μου λέω

"Επειδή είπες ότι θες να ..να είμαι μακρυά σου...και..εε εμ ναι..καλύτερα να φύγω για να μη..σε ενοχλώ" του απαντάω με σκιμμενο κεφάλι

"Άστα τώρα αυτά και έλα λίγο να κάτσουμε να σε ρωτήσω κάτι" μου λέει και με τραβάει απτό χέρι

"Μα..όμως.." του λέω αλλά με διακόπτη

"Μαμουνια, άσε τι σου έχω πει κάτσε" μου λέει και καθόμαστε στο καναπέ

"Και για πες μου Νεφέλη, τι έψαχνες τα μεσάνυχτα μόνη σου εκεί με εκείνο το μαλακισμενο?" Με ρωτάει κοιταζωντας με στα μάτια

"Εμ..εμείς..ειμασταν μαζί.." του λέω αλλά με διακόπτη

"ΜΑΖΙ ΜΕ ΑΥΤΟΝΑ? ΤΟΣΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ ΥΠΆΡΧΕΙ ΚΑΙ ΣΥ ΒΡΗΚΕΣ ΑΥΤΌΝ?" λεει κάπως δυνατά

"Εεε...μου συμπεριφερότανε καλά..και ήταν γλυκούλης..και.." του λέω

"Ναι νταξει.. κατάλαβα συνέχισε.." λέει

"Ε και εχθές πρώτα με είχε πάει σε ένα μπαρ και με γνώρισε σε κάτι φίλους του..τον Ηλία τον εμ..εε α τον Φώτη και τον Αχιλλέα" του λέω