No One Like You

CHAPTER 30

Mika Ella Fuentebella's P.O.V.

"Sana all half day!"sabi ni Rachel kaya hindi ko mapigilan mapatawa sa sinabi niya.

Si Llama na mag-half day muna ako, upang maalagaan ko si tita sa opsital. Syempre, hindi na ako tumanggi at mabilis na pumayag.

Binilisan ko ang pago-organize nang papeles para mas maaga akong makatapos at makapunta sa ospital.Pagkatapos kong ma-organize lahat ay pinuntahan ko ang office ni Llama.Pumasok ako sa loob na hindi kumatok, siguro nasanay na ako this past few months.

Nang makapasok na ako sa loob ay mukhang hindi ako napansin ni Llama, kaya tinignan ko lang siya sa ginagawa niya.Tinignan ko ang papeles na ginawa niya at napatigil sa karami nito, parang nakakahilo ang ginagawa niya, basa doon, pirma diyan and so on.

Peke akong umubo upang makuha ang atensyon niya at gumana nga ito.Napatingin ito sa akin, gulat na gulat."F*ck! Kailan ka pa dito?"gulat niyang tanong kaya napailing ako.

"Kanina pa."sabi ko at nilagay ang papeles sa lamesa, kaya napabuntong-hininga ito.Hinilot niya ang sentido niya na parang pagod na pagod na ito."Mukhang stress ka na yata."

"Yata?I just want to sleep in the bed for a f*cking decade!"sabi niya at pekeng tumawa.

"You need a vacation."sugestiyon ko pero umiling ito.

"I feel like I'm working f*cking 50 years, but maybe I'm just exaggerating."he sighed.

"Gusto mo ba nang kape?"tanong ko.

"Bakit ang bait mo sa akin?Hindi kaya..."pabitin niyang sabi at ngumisi.

"What?"

"...gusto mo ako?"sabi niya na napatigil sa akin.

"H-hindi no!S-sino ka ba para m-magustuhan kita?"utal kong sabi.'Oo, gusto ko siya, pero kailangan ko ito pigilan, bago pa ito lumalala!Hindi ko kayang masaktan ulit, tama na iyong kay Kris.'

"Well...I am the CEO of L&T Corp., I am a freaking Adonis, and one of the youngest billionaire in the world."sabi niya habang tumatawa.

"Yabang mo!"I grimaced but I can't help but to smile.

"Oh, well.I tried."kibit-balikat niyang sabi.

"Sige na.Kailangan ko nang umalis."sabi ko at nagsimulang maghakbang papunta sa pinto.

"Why so early?"

"Huwag mong kalimutan na ikaw nagsabi na half day ako."tawa akong sabi at binuksan ang pinto.

"Oh, yeah. See you."sabi niya at nagsimula magbasa sa papel ulit.

"Okay, bye."sabi ko at sinira ang pinto.Pagkatapos kong isira ang pinto ay pumunta ako sa elevator at pinindot ang button na papunta sa ground floor.

Nang makababa na ako ay nakita ko si Emma na tinatawag ako, kaya huminto ako sa paglakad.

"Bakit?"tanong ko kay Emma.

"Niluto ko ito, gusto kong ibigay mo ito sa tita mo."sabi niya at binigay sa akin ang isang paperbag na naglalaman nang pagkain.

"Salamat."sabi ko habang naka-ngiti.Ngumiti din ito bago umalis.

Paglabas ko sa company ay pumara ako ng taxi. Nang makasakay na ako sa taxi ay sinabi ko sa driver kung saan ako papunta.

Pagdating namin sa ospital ay nagsisimula na akong maglakad patungo sa kwarto ni tita, at nakita ko sa labas si uncle na naghihintay sa akin, nang makalapit na ako sa kanya ay nagmano ako nito.

"Sige, hija. Ikaw nang bahala sa tita mo."sabi niya.

"Mag-ingat po kayo, uncle."ngiti kong sabi.

"Salamat, hija."sabi niya at hinalikan ang aking pisngi bago umalis.