Psycho Series #1: Chasing His Obsession

Chapter 16

Ang bilis niya naman maglakad, ang haba kasi ng biyas!

Bumuga ako ng hangin at tyaka hinabol 'to, may hawak akong dalawang ice cream in cone, pampawala ng inis niya sa'kin.

"Lawson, saglit lang naman! Bagalan mo naman, pagod na ako!" Nakangusong reklamo ko at pilit sinasabayan ang lakad niya

Umismid ito. "I protected you from those guys earlier but Sparrow got your attention, isn't that unfair for me?" Labas ilong niyang reklamo, tinapunan ako ng masamang tingin at muling tumingin sa unahan.

"Hindi ko lang siya napansin no'ng nakaraan, pero ngayon nareliazed ko na ang gwapo niya pala. Diba, gwapo siya?" Humagikhik pa ako

Sa wakas, tumigil siya sa paglalakad. I stopped in front of him and handed the other one ice cream in cone.

I immediately smile when he get the ice cream but my smile drop when he intentionally unhold it, a disbelief and shock was written on me. I lift up my head to him, I can feel my tears will fell anytime soon.

He stare at me blankly. "If you keep bragging him, you should not here with me, spend some time with him." He coldly uttered and pass by me.

Naguguluhang sinundan tingin ito, gustuhin ko man humakbang palapit sa kanya ay hindi ko magawa.

Why you acting like this? Is this the sign that you'll leave me behind after things you does for me?

...

Dinaig ko pa ang lantang gulay nang makarating ako sa room namin. Hindi man lang niya ko inantay o kaya nilingon, basta ba makaalis siya sa'kin.

Gano'n ba siya kagalit sa'kin?

"Sav, morning!"

Napaayos ako ng upo at pilit na nginitian si Gabrielle nang umupo ito sa bakanteng upuan sa tabi ko.

"Hmmm, hindi ako binati pabalik. May problema ka 'no? Sabihin mo sa'kin!"

Bumuntong hininga ako kasabay ng pagiling. "It's not bad, you don't have to know." Bigla na lamang naalala ang gamot na ininom ni Lawson, kinuha ko ang phone at pinunta sa picture ng gamot. I faced him. "May alam kaba sa gamot na 'to?"

Saglit siyang tumingin sa'kin at bumaling sa phone ko. Napakurap ang mata niya sabay agaw ng phone sa'kin, sinusuri niya ang gamot.

He faced me with a teary eyes. Napakurap ako sa pagtataka. "Kailan...kailan kapa may ganyan?"

I was confused. "I don't know what are you---"

"Alam na alam ko kung saan sakit ginagamit 'yan, mahilig ako manuod ng mga documentary or any videos about having any kind of disorders." Binalik siya sa kamay ko ang phone, lumapit siya ng kaonti at tinuro ang picture. "ASPD. Gamot 'yan sa kanila."

Mas lalo akong naguluhan. "ASPD? What is that?"

"Antisocial Personality Disorder." He answered honestly.

I was taken back, my emotions is now mixed up.

"Hindi ba ikaw 'yung may sakit n'yan?" Nakuha ko pa din ilingan siya, nakahinga naman siya ng maluwag. "Shit. Kinabahan ako do'n ha! Akala ko ikaw na, mahirap pa naman pag may ganyan."

I held his two hands, I stare at his eyes pleading and begging. "Tell me about ASPD, all about that. I'm begging you."

...

Pagkatapos ng nalaman ko patungkol sa sakit na ASPD, dali-dali akong pumunta sa room nila.

I want to see, I want to know if it's accurate for what I've known.