Psycho Series #1: Chasing His Obsession

Chapter 10

"I'm scared. I'm scared for our daughter, Federick!"

"It's better if we home-school her."

"No! It's not enough! I-It's our fault..if..if we didn't--"

"Shut up! I told you not to bring it up again, Yvonne!"

Marahang dinilat ang mata, ilang saglit lang ay naaninag ko na ang magulang ko na kapwa nakaupo sa couch. Umiiyak si mommy habang si daddy ay namumula na sa galit.

Seriously? They're fighting here?

"M-Mom...Dad..." nanghihinang tawag pansin sa kanila

Mabilis pa sa alas-kuwarto ang pagtayo ni mommy sa kinauupuan, mabilis rin niyang tinuyo ang luha at lumapit sa akin. She looked at me with a teary eyes. "Anak...Savannah.." she said then she sobbed. Hinaplos niya ang pisngi ko. "Thank god you're finally awake..."

I tried to lift my body up but dad was alarmed then stop beside mom. "Savannah, don't move, you're newly operated." His voice was serious and cold but his eyes are telling how worried he was.

I feel aroused, seeing them sick worried for me. Kailangan ko pa pala masaksak bago nila ako maisip at turingin na anak.

"What...what do you feel now? May masakit ba? I'll call your doctor in charge if there's something." Dad said, compassionated.

Hinaplos ni mommy ang pisngi ko. A cheerful aura she has. "You want orange? Apple? Banana? Pomkan? I'll peel it for you, anak..."

Halos maduling na ako sa kakapalit-palit tingin ko sa kanilang dalawa. Hindi ako sanay na umaasta silang ganto sakin pero natutuwa pa din ako, sana araw-araw na lang ako masaksak.

"Dad...Mom..." tawag pansin ko sa dalawa na kapwa nakaupo na sa couch. Halos sabay silang napabaling sa akin. "I have a new friend, ipapakilala ko siya sa inyo."

Mom was amused. "Oh, really?" Siniko niya si daddy. "She has new friend, don't act up, Federick."

Nakangiting binalingan si Dad, inaantay ang kanyang sasabihin o magiging reaksyon.

Tumikhim ito. "Then, if you finally okay dalhin mo siya sa bahay at ipakilala mo sa amin. Anong paborito niyang pagkain para maluto ng maid natin."

My lips parted. "Talaga po?!" Sabay silang tumango na may ngiti sa labi. Napaisip tuloy ako kung ano ang paborito niyang pagkain. "Hindi ko pa po alam ang paborito niya, pero tatanungin ko nalang siya." I giggled exitingly

"We'll wait for your new friend." Mom said, sinasabayan ang tuwa ko.

Napunta ang atensyon namin nang bumukas ang pinto ng kuwarto, isa 'yon sa kasambahay namin. I confusingly stare at my bag she's holding. Yumukod ito sa magulang ko. "Eto na po ang gamit niya."

I'm about to say something but Dad talked first. "Is her all books in here?"

Magalang na tumango ang kasambahay. "Mauna na po ako."

Tahimik lang akong nakikinig sa kanila, naguguluhan. Ilang saglit lang ay tumayo si Dad sa kinauupuan niya dala ang bag ko, may pindot 'to sa gilid ng kama at  lumabas doon ang isang kahoy na lamesa, may pinindot ulit 'to upang umangat ang hinihigaan ng likuran ko.

I almost jump in shock when Dad slammed my general mathematic book with my notebook and pen. Naguguluhang napalingon kay dad. "What...is the meaning of this?"

"Your teacher informed me that your score in her activity is higher than your classmate. Are you now lacking?"

I was frightened when he's mood suddenly change, the usual him, the strict and heartless father. I mentally laughed, agad akong sinampal nang katotohanan ha?