"ហ៊ុយ! ជនឈ្លាតឱកាស អូយ! ចង្កេះខ្ញុំ" ឆេយ៉ុងរកអុកលីសានិងជង្គង់តែលីសាដឹងខ្លួនទាន់គេក៏បោះឆេយ៉ុងទៅលើឥដ្ឋអុកគូទ។ ឆេយ៉ុងលើដៃរកវាយតែក៏ត្រូវឈប់ពេលលឺលីសានិយាយពីលោកតារបស់នាង។
"អេ! ហាមវាយមិនចឹងខ្ញុំនឹងប្រាប់លោកតា"
"នាងហ៊ាន!!"
"សាកមើលទៅ! និយាយតាមត្រង់មុខនាងពេលនេះក្រហមខ្លាំងណាស់ដូចគូទស្វាចឹង មិនគិតទៅបន្ថយកម្តៅខ្លះទេឬ?"
"នាង...នាង...ផ្ញើរទុកសិនចុះ" ឆេយ៉ុងខឹងដល់ថ្នាក់និយាយលេងចេញ នាងផ្ទប់មុខហើយក៏រត់ចូលបន្ទប់ទឹកបាត់ទៅ។
"ពេលអៀនចឹងទៅរឹកតែគួរឲ្យស្រលាញ់ ហ៊ឺស! មិនអីទេខ្ញុំនឹងយកនាងមកធ្វើប្រពន្ធខ្ញុំឲ្យបាន" លីសាសម្លឹងមើលទ្វារបន្ទប់ទឹករួចក៏ឡើងទៅគេងបាត់ទៅ។
"ឆេយ៉ុងនេះឯងកើតអី!? ហេតុអ្វីមកបញ្ចេញអាការៈបែបនេះចំពោះមុខស្រីរោគចិត្តនោះទៅវិញ ព្រះអើយ! បាក់មុខអស់ហើយ មិនអាចទេកុំឲ្យសោះណាឆេយ៉ុង ឯងមិនអាចចិត្តទន់ទេត្រូវតែចាំថានាងជាមនុស្សដែលឯងស្អប់ មនុស្សបែបនឹងមិនសមមកធ្វើប្ដីរបស់ឯងទេ" ឆេយ៉ុងទះមុខខ្លួនឯងហើយលុបមុខជាច្រើនសារដើម្បីឲ្យស្វាង។
"ដេកលក់ហើយឬ?" ឆេយ៉ុងចេញពីបន្ទប់ទឹករួចដើរមកកន្លែងគេង នាងសម្លឹងមើលលីសាថាដេកឬនៅរួចនាងលើកដៃវែកសក់មុខរបស់លីសាដែលទំលាក់មកបាំងមុខ។
"អាយ! លែងៗ"
"ចង់ធ្វើអី?" ភ្លាមនោះលីសាស្រាប់តែបើកភ្នែកហើយចាប់ឆេយ៉ុង មកឱបយ៉ាងណែន។
"ខ្ញុំមិនអាចគេងលក់ទេបើគ្មានអ្នកឱបនោះ" លីសានិយាយទាំងបិទភ្នែក។
"អូយ! ពិបាកដកដង្ហើមណាស់នាងលែងទៅ" ឆេយ៉ុងកាន់តែរើលីសារឹតតែឱបកាន់តែខ្លាំង។
"មិនលែងទេ បើលែងនាងនឹងវាយខ្ញុំ ចឹងហើយខ្ញុំមិនលែង"
"បានៗ តែបន្ធូរបន្តិចទៅខ្ញុំពិបាកដកដង្ហើម"
"ហាមវាយណា..."
"ដឹងហើយ"
ក្រោយមកលីសាក៏បន្ធូរនូវការឱបបន្តិចឲ្យឆេយ៉ុងងាយដកដង្ហើម លីសាលេងសក់ទន់រលោងរបស់ឆេយ៉ុងមិនយូរប៉ុន្មាននាងក៏គេងលក់។
KAMU SEDANG MEMBACA
កិច្ចសន្យាស្នេហ៍
Romansaគេថាមនុស្សគ្រប់រូបធ្វើអ្វីត្រូវតែប្រកាន់យកឬគោរពពាក្យសច្ចៈដែលបានសន្យាហើយត្រូវតែធ្វើឲ្យបាន.... រឿងរ៉ាវត្រូវបានក្រឡាប់ចាក់នៅពេលដែលពួកគេធំដឹងក្ដី គេថាស្រីនិងស្រីស្រលាញ់គ្នាកើតដែលមែនទេ? តើពេលរៀបការហើយពួកគេមាន កូនជាមួយគ្នាយ៉ាងម៉េចបានទៅ?
