Chapter 32

86.4K 1.7K 544
                                        

Adonis

"Hmm!" I frowned at my sleep when someone nudged me.

I hugged the pillow tightly while trying to sleep more. Sino ba kasi yung yugyog ng yugyog?! Nahihilo lang ako lalo! Parang pinupokpok ng martilyo ang ulo ko sa sobrang sakit. Parang masusuka rin ako ano mang oras dahil sa pagyugyog.

"Wake up, fucker." A soft voice said.

"Noo.. not yet!" Umiling pa ako habang nakapikit.

"I said wake up!" The angelic voice turn into demonic.

Ngumuso ako at binaon ang muka sa unan. "No pa nga. Sleep pa si Adi."

"Lintek na yan. Parang bata." Rinig kong sabi nito.

Sinong bata?! Ay puta, ang sakit ng ulo ko. Gusto ko pang matulog kaya sana lumayas na sya! Sino ba kasi 'to?! Hindi nya ba alam na ngayon lang ulit ako nakatulog ng maayos after two weeks?! Ngayon lang! Puta pagbigyan nyo 'ko!

I heard someone sighed. Nalangiti ako ng tumigil ang pagyugyog. Umayos ako ng higa at niyakap ang unan ng mas mahigpit. Ang bango nga e, amoy asawa ko. Kahit sabihing panaginip lang ito, parang totoo dahil naaamoy ko ang natural nyang amoy.

"Joshia.." I mumbled.

Nanaginip ako.. pinatawad nya na raw ako. Don sa panaginip ko.. kinausap nya ako at sinabing mahal nya. Hindi ako naniwala noong una pero dahil desperado na ako.. pinaniwalaan ko na lang kahit alam kong nahihibang na ako. Masaya naman mahibang.

I miss you.. Joshia.

Marami akong gustong sabihin sayo pero dahil gago ako at sinaktan kita, alam kong hindi ko na sila masasabi sayo. Pero salamat sa panaginip ko, nagawa ko silang sabihin at nakatanggap pa ako ng magandang sagot na alam kong imahinasyon ko lang.

"Silly, why are you crying? " I felt a soft yet veiny hands caressed my face to wipe my tears off.

It felt very familiar. The touch.. the warmth.. it felt like his.

"You should stop crying you know, you're making me feel that I only causes you pain." The voice said.

Joshia?

"Come on, open your eyes." He softly said.

Umiling ako. "A-Ayoko.. baka mawala ka."

Ayos ng nararamdaman ko sya kesa sa wala. Ayokong pagmulat ko, walang Joshia sa harap ko.

"I won't, come on. Open your eyes for me." He whispered.

Biglang nawala ang kamay nya sa muka ko kaya napilitan akong mumulat para habulin sya pero kadiliman lang ang bumungad sakin. Sumikip ang dibdib ko at tumulo ang mga luha ko. Wala sya.. tama nga ako, imahinasyon ko lang yun.

Pipikit na sana ako ulit ng biglang may mga kandilang sumindi sa harap ko kasunod non ay ang paglitaw ng kanyang muka at pagkanta nya ng Happy Birthday song.

"Happy birthday to you.. happy birthday to you.." He softly sang while holding the cake.

My lips parted and my heart raced. Nagtaas baba ang dibdib ko at naginit lalo ang sulok ng mga mata ko. Sunod sunod na pumatak ang mga luha ko habang nakatingin sa kanya na kumakanta pa rin at may matamis na ngiti sa labi.

"Happy birthday, happy birthday, happy birthday dear Ivan.." He finished singing and lean the cake towards me.

"J-Joshia.." I cried his name and raised my hands to reach him.

"Make a wish and blow your candles now." He said.

"J-Josh.." I cried more when I gripped his wrist.

Glasses And CigarettesTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon