Joshia
Ngumuso sya, magsasalita sana sya ng may mabangga sya at muntik ng matumba. My body automatically moved on its own and I found myself holding his waist, stopping his body from falling. Our forehead bumped onto each other.
"A-Ay sorry! Uhh.. Adi?!" It was Jonas, sya yung nabangga nya.
We both ignored him. I stared in his eyes. There's this unknown emotion written in them. Unlike before, twing nakikita ko sya, his eyes were dull or annoying, but today, no, after that night, it changes. It was now full of different emotions.
Humigpit ang hawak ko sa bewang nya at nag iwas ng tingin. Hinila ko sya patayo at bumitaw. I put my hands inside my pocket and casually turned to Jonas. He's eyeing us suspiciously, but he hid it with a bright smile.
"Hoy Adi! Pinapahanap ka ng Coach ninyo! May practice kayo ngayon diba?" Inakbayan nya ang kaibigan.
Sumimangot ito. "Ayoko! May lakad ako."
"At saan naman yun, Mr. Zamora?" Someone spoked, it was his Coach together with his other teammates.
Mukang hinahanap talaga nila ang loko. Tumabi si Jonas para makita ng Coach si Adonis na mas nalukot ang muka. Sunod na rumating sina Pete na tumabi agad samin ni Jonas.
"I'm asking you." Sabi ng Coach nila.
Tumingin sya sakin tapos bigla na lang nagtago sa likod ko. Nagulat ang mga nakakita, lalo na ang Coach nila. I think he recognized me because he nodded and smiled at me.
"Mr. Guirero, ikaw pala yan." Bati nito.
"Kasama mo pala itong si Adonis. Kanina pa namin sya hinahanap sahil may practice kami ngayon. Pitcher pa naman namin sya." Dagdag nito.
"We ate breakfast. I don't know today is an important day." Kaswal kong sabi at hinawakan si Adonis sa kwelyo ng damit nya at hinila patabi sakin.
"Don't worry, magprapractice sya. Sa field nga po ang punta namin ngayon." Pagsisinungaling ko at bahagyang tinulak si Adonis palapit sa kanila.
Nagmatigas ito at sinamaan ako ng tingin. I gave him a warning gaze, making him averting his eyes. Humarap ulit ako sa Coach nila.
"Kung ganon ay tara na sa field, Zamora. Ilang oras na kaming naghihintay sayo." Pinandilatan sya ng mata ni Coach.
Sumimangot ito at pilit inaalis ang kamay ko sa leeg nya para hindi sya bumalik sa likod ko. Ang tigas ng ulo nito. Kung pwede ko lang syang batukan sa harap ng mga tao ay ginawa ko na but I don't want to embrass him.
"Ayoko nga kasi! May lakad ako!" Dahilan nya.
"Mas importante pa ba yun sa practice? Sa Lunes na ang fair, Zamora!" Sinigawan na rin sya ng Coach, naiinis na.
"May weekends pa naman ah! Gusto ko ngang gumala!" Giit nito at hinawakan ang kamay ko saka hiniwalay yun sa leeg nya.
"Sino ba yang kadate mo ha?! Uunahin mo pa yan kaysa sa practice?" Singhal ng Coach nila.
"Oo! Between the practice and Joshia, of course Joshia is more important!" Argumento nya.
His Coach eyes widen, also his teammates and friends'. I clenched my teeth and hit his side. Napamura ito at sinamaan ako ng tingin.
"Why?!" Iritang asik nya.
Sinamaan ko sya ng tingin at hindi ko napigilang batukan sya. Nagulat silang lahat. I clicked my tounge and put my arm over his shoulder. Pasimple ko syang binulungan habang blangko ang muka.
"I have a lot of spare time, you want few hours?" I whispered.
Natigilan sya at napaisip. "G-Gusto ko dalawang oras."
