Joshia
"Oh! Nandito na si Josh, Sir! Pero di nya po kasama yung isa pang CBA student." Sabi ni Ian ng makalapit ako sa kanila.
"Meryenda na, Josh. Bigla kayong nawala nong lalaki kanina, akala nga namin ay magkasama kayo pero hindi pala." Ngumiti si Sir at inabutan ako ng juice at styro ng spaghetti.
We are together, Sir. Nauna lang akong pumunta rito.
Tinanggap ko ang pagkain at umupo sa tabi ni Ian. Nandito pa rin ang barkada ng delingkwente na sumunod din agad ilang minuto ang lumipas.
"Umiyak ka ba, bro?" Salubong ni Rocco sa kanya.
His eyes are kinda red. Sumulyap sya sakin kaya mabilis akong nag iwas ng tingnin at nagpanggap na walang nangyari saming dalawa na nagpaiyak sa kanya.
"Isa pa! Dinadaya mo yata ako e!" Angal nya at inabutan ako ng isa pang arrow.
I boredly looked at him and accepted the arrow. Nilagay ko yun sa pana at inunat ang braso at pinikit ang kaliwang mata. When I'm enough sure that I'm going to hit the target, I released the arrow.
"Bullseye." I mumbled and turned to him.
Suminangot ito at kumamot sa ulo. Kanina pa kami nagpapagalingan sa pagpana at syempre ako lagi ang nananalo. After eating earlier, sumunod sya sakin dito sa Archery room ng Sport Center.
I just want to try if I still can use bow and arrow pero nakiepal sya at naghamon ng laro. Up until now, wala pa rin syang panalo samantalang labing isa na ang sakin. Wala na syang pag-asa.
"Guess no sex for you this Friday." I mocked him.
Sinamaan nya ako ng tingin at padabog na kumuha ng palaso at sumubok ulit na mahit ang target pero kung hindi sa pader ay sa sahig napupunta ang mga arrows.
"Are my bow broken?" Inis nyang tanong sa sarili.
I tsked and placed the bow back to the rack. Ilang oras na rin kaming nandito at malapit na agad maglunch. Pinanood ko syang magsanay habang nakasandal ako sa pader at nakakrus ang braso.
Manghahamon ng hindi alam kung marunong ba ang hinahanamon o hindi.
"Aisshhh! Tanginang arrow yan! Hindi ba 'to marunong umintindi ng direcho lang?!" Singhal nya sa sarili.
Dahil sa inis ay binato nya ang palaso sa ere bago hinampas ng pana na parang nagba-baseball. Surprisingly, it hit the target, at kulay dilaw. Pareho kaming nagulat at nagkatinginan pa.
"D-Did you see that?! It hit! I hit it!" He cheered like a kid who won a pack of chocolate.
I watched him with amused face. Tumingin ako sa relo at nakitang ilang minuto na lang ay lunch na. Tumayo ako ng tuwid at tinawag sya. I'm hungry, my food digested fast.
"Let's go. Lunch time." I told him.
Tumakbo sya patabi sakin at sumubok na umakbay pero nasiko ko sya agad sa tagiliran.
"Are you inviting me for lunch? Is this a date?" He grinned.
I dead panned and ignored him. Nagdirecho kami sa cafeteria. Sya ang umorder at ako ang naghanap ng mauupuan. A pair of student left and they left a vacant chairs for us. Umupo agad ako ron.
Dumating sya kasunod ang dalawang cafeteria staff na may dalang trays ng pagkain. Pinagkunutan ko sya ng noo ng nakita ang madaming pagkain na binili nya. Ngumiti lang sya at kumuha ng spaghetti at lasagña.
"Kain na. Siguro naman akong edible ang mga yan." Sabi nya at tinulak sa direksyon ko ang isang plato ng cheesecake at spaghetti.
Hindi ako umimik at kumain na lang. We ate in silence like yesterday. Hindi namin pinansin ang bulungan ng mga estudyanteng nagsisimula ng gumawa ng issue naming dalawa. Bakla raw kaming dalawa.
