Joshia
"Useless piece of sticks! You're probably broken! I will break you more!" He yelled and stepped on them.
"Can you shut up?" Iritang tanong ko.
Tumigil naman sya agad sa ginagawa at lumingon sakin. His expression softened when he saw my irritated face. Napakamot na lang sya sa batok bago nagpunta sa may pader at sumandal don.
"Tss." I hissed and aimed for the target again.
Hindi ko magawang makapag concentrate dahil sa titig nya. Nakasandal lang sya ron at nakapamulsa habang pinapanood ako pero bothered na bothered ako sa presensya nya ngayon.
Ano bang nangyayari sayo, Joshia?
Binaba ko ang braso at lumingon sa kanya. Hindi ako matatapos dito kung hindi sya aalis. He's distracting me for unknown reason. I just can't aim properly because of his stare.
This is very strange. Very, very strange.
"Can you just leave?" I asked him.
Umayos sya ng tayo tapos umiling. "Ayoko. Tinatamad akong maglakad."
"Don't you have practice or anything? What are you even doing here." I said.
Sa ganitong oras ay dapat nasa field sya at may hawak na bat ah.
"We have pero tumakas ako. Gusto ko sanang magbreakfast kasama mo kanina pa kaso late kang pumasok. Nawalan na rin ako ng gana." Kaswal nyang sagot.
"Tss. You should have eaten alone. Or with your friends." I told him, dinamay pa kasi ako.
Ang dating tuloy ay parang kasalanan ko pang wala syang almusal.
"Don't want to. Mga masisiba sila. Saka busy sila ngayon." Sagot nya.
"Tsk." I clicked my tounge when I missed the center for the first time.
"Woah! Sumablay ka! Himala!" Parang tuwang tuwa nya pang sabi at pumalakpak.
I glared at him. "Piss off."
Nakakainis dahil ngayon lang ako pumalya. Siguro ay dahil nanginginig pa rin ang mga kamay ko dahil sa galit.
Ngumisi lang sya at pinicturan pa ang target kung saan nakatusok ang palaso sa numerong anim at hindi sa sampu. Parang tanga syang nagsasayaw sa harap ko habang pinapakita ito sakin.
"Papanain kita, umalis ka dyan." Banta ko.
"Hindi na kailangan, matagal na 'kong napana sa puso. Naduling kasi yung batang nakadiaper." Parang tanga nyang sabi na hindi ko naintindihan.
Batang nakadiaper? What the fuck does he mean? Is he perhaps hallucinating right now? Is he on drugs? Ugh, bothersome.
"Leave me alone." Masungit na sabi ko.
Mas sinisira nya lang ang araw ko. Kung kanina ay kumakalma na ako, ngayon ay kumukulo ulit ang dugo ko sa lalaking 'to. Ano bang nakain nya at parang good mood naman sya at energetic na mang asar.
"I can't. Unless you tell me what happened to you." Bigla syang sumeryoso.
Sumeryoso rin aio at pinanood na tumama ang dulo ng arrow sa sentro. Binaba ko ang braso at hinarap sya. He looked so genuinely concern.
I sighed. Wala sa ugali kong magshare ng problema pero hindi naman masamang sumubok.
Naglakad ako papunta sa may upuan at binaba ang pana sa mesa. Sumunod sya sakin at umupo sa tabi ko. We rested in silence for a moment before I opened my mouth to open up which I never did before
