(ZAWGYI VERSION)
ထမင္းစားမည္ဆို၍ ဝမ္ရိေပၚ ေအာက္ထပ္သို႔ င္းလာခဲ့သည္။ ဖခင္ျဖစ္သူက ေနာက္မိန္းမယူလိုက္၍ ကေလးဆန္ဆန္ ကလန္ကဆန္လုပ္မည့္အထဲ ဝမ္ရိေပၚမပါ။ဂရုလည္း မစိုက္။ ပံုမွန္တိုင္းသာေနလိုက္သည္။ထိုအမ်ိဳးသမီးကိုလည္း အာရံုထားစရာမလို။စကားလာေျပာလ်ွင္လည္း မသိမသာ သာေနလိုက္သည္။
ထမင္းဝိုင္းသို႔ေရာက္ေသာ္ ခ်န္ဇီက ၿပဳံး႐ႊင္ကာ ႀကိဳေလသည္။ သူမက ေယာက်ာ္းဆိုသည့္ နာမ္စားနွင့္ သားဆိုသည့္ စကားလံုးကို နႈတ္ဖ်ားက မခ်။
တတြတ္တြတ္ေျပာကာ အိမ္ရွင္မတစ္ေယာက္နွယ္ ထမင္းဝိုင္းကို စိတ္တိုင္းက်ျပင္ဆင္ေလသည္။ မ်ားျပားလွသည့္ ဟင္းပြဲမ်ားကိုလည္း သူမက စားပြဲေပၚ တင္ေစကာ အလုပ္သမားတခ်ိဳ႕ကိုလည္းဆူပူလိုက္ေသး၏။
ထိုအခ်က္ကိုျမင္ေသာ္ ဝမ္ရိေပၚက မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္ကာ ခ်န္ဇီကိုလည္း စိတ္ထဲမွ အထင္ေသးလိုက္သည္။
လက္ထပ္ၿပီး ဝမ္အိမ္ကိုေရာက္တာျဖင့္ မၾကာေသးဘဲ နွစ္ကာလၾကာရွည္စြာေနလာေသာ သခင္မတစ္ေယာက္နွယ္ ျပဳမူေနသည့္အတြက္ ဝမ္ရိေပၚမ်က္လံုးထဲ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ကသိကေအာက္ျဖစ္ကာ စိတ္ပ်က္စရာလည္း ေကာင္းေနသည္။
ထိုအခ်င္းအရာကိုလည္း သူေဌးဝမ္က အာရံုမထား။ သူက ခ်န္ဇီ၏ ညဳတုတု စကားလံုးမ်ားၾကားနစ္ေျမာေနကာ ေက်နပ္ပီတိျဖစ္ေနေလသည္။
ခ်န္ဇီက ထမင္းစားခန္းထဲေရာက္လာေသာ္ ဝမ္ ရိေပၚကို ျမင္ေသာ္ ဝမ္းသာအားရျဖစ္သြားေလသည္။ သူမက တက္ႂကြစြာျဖင့္ ဟင္းပြဲမ်ားအား ၫႊန္ျပရင္း ဆိုေလသည္။
"ရိေပၚ သားေလး ၊၊ လာေလ မားတို႔ အတူတူထမင္းစားၾကမယ္"
ဝမ္ရိေပၚက ဘာမွျပန္မေျပာ။ ထိုင္ေနက်ခံု၌ ထိုင္လိုက္ၿပီး တိတ္ဆိတ္စြာျဖင့္ ထမင္းကိုသာ စားသည္။
သို႔ေသာ္ ခ်န္ဇီနွင့္ သူေဌးဝမ္က စကားမ်ား အတိုင္အေဖာက္ညီေနကာ ရယ္ေမာေပ်ာ္႐ႊင္ေနၾကေသး၏။ ထိုစကားသံမ်ားသည္ သူ႔အား အလြန္ အေနွာက္အယွက္ေပးသည္။
ပံုမွန္မဟုတ္၊သာမာန္ထက္ ပိုကဲေနသည့္ စကားလံုးမ်ားကို ၾကားေနသည့္အတြက္ ထမင္းစားေနရင္း ေအာ္ကလီဆန္လာ၏။ထို႔ေနာက္ သူေဌးဝမ္က ထမင္းစားေနသည့္ ဝမ္ရိေပၚကိုၾကည့္ကာ ဆိုေလသည္။
