Bateristin Peşinde -Texting-

3.1

Ben geldim!

Ay özlemişim, sonunda kafam rahat artık bu hikayeye odaklanmak ve onlara yakışan bir sonla kitabı bitirmek niyetindeyim. Tahmini 3.5 bizim final bölümümüz olur :,)

40-50 bölüm olur sanmıştım ama karakterler buna pek de izin vermedi. Emin olun yazarken uzatmaya çalışsam da Ekin ve Necva'nın netliği beni zorluyor kdjdkxjxkwjkd

Neyse iyi okumalar^^

Ve 110k için teşekkür ederiiim❤️

***

Ekin Saygın'dan:

Saat sabahın beşiydi.

Güneş doğmamış, kargalar bokunu bile yememişti.

Peki biz neden dört enayi bavullarımızı arabaya yerleştirmekle uğraşıyorduk?

"Düşünüyorum bazen," dedim uyku akan sesimle. "Yan gelip yatmak varken bu gezme merakı niye?"

Ece saydığım kadarıyla birkaç günlük gezi için hazırladığı üçüncü bavulu da zar zor bagaja sıkıştırdı. "Öf Ekin söylenme artık." dedi. Bu kız bu kadar makyajı yapmak için kaçta uyanmıştı?

Omuzlarım düşerken zar zor açık tuttuğum gözlerimle Necva'ya baktım. Dudaklarım anında kıvrılırken Necva'nın karışmış saç tellerini elimle düzeltmeye koyulmuştum bile. "Üşüyor musun bebeğim?"

Gözlerini birkaç kez eliyle ovaladıktan sonra, "Yok," dedi. "Üşümüyorum hiç."

Başımı salladığım sırada Seyfo zar zor bagajı kapattı ve hemen sonra nefes nefese, "Hadi gidelim artık," dedi. "Siz arabada uyuyacaksınız ama ben saatlerce uyanık kalıp araba süreceğim, bir de utanmadan söyleniyorsunuz. Ayıp cidden!"

"Sus be," diye savunmaya geçtim. "Götünün üzerine oturmayıp gitmek isteyen sen değil misin Seyfo?"

"He, benim."

Ofladım. "Hadi o zaman, arabaya binelim artık."

Böylece Ece öne ve Seyfo da sürücü koltuğuna otururken biz Necva ile arka koltuklara yerleşmiştik. Beklemeden Necva'yı kendime doğru çekip omzuma başını koydum. Hoşnut birkaç ses çıkarıp gözlerini kapattı. Seyfo arabayı sürmeye başlarken, "İyi ki varsın." dediğini işittim.

Sevdiğin birinden bunu duymaktan daha güzel ne olabilirdi acaba?

"Sen de," dedim. "Sen de güzelim."

Yaklaşık iki saat kadar sessizlik içerisinde yolu geçirmiştik. Yer yer uyusam da tam olarak uykuya dalamıyordum.

Çünkü açtım.

"Seyfo," dedim sonunda sessizliği bozarak. "Arabayı bir yere çeksene, yemek yiyelim."

Seyfo bir anda o kadar büyük kahkaha attı ki omzumda uyuyan Necva irkilerek bana baktı. Sinirle kaşlarım çatılırken, "Ben ne dedim? Ne dedim!" diyen Seyfo'ya söylendim.

"Lan geri zekalı," Derin bir nefes verdim. "Bak vallahi dikkat et şu tepkilerine he yapıştıracağım sana şimdi şuradan!"

Ece dudaklarını büzmüştü. "Ya of Ekin sen sus asıl," dedi. "Dayanamadın bir saat daha!"

Gözlerim sonuna kadar açıldı. "Lan ne yaptım yine?"

Seyfo Ece'nin yanağından bir makas aldı. "Kaybettin canım, ben sana bu ayı en fazla iki saat dayanır demiştim."

"Of ama!" dedi Ece. "Ne istiyorsun Seyfo, söyle?"

Seyfo gülümsedi. "Bir öpücük," Sonra yanağını gösterdi. "Masum bir tane."