Bateristin Peşinde -Texting-

3.2

Geldim :)

Size bir sorum var: Sizin de son zamanlarda sosyal medya platformlarından herhangi birine girince moralinizin düştüğü ya da kendinizi çok kötü hissettiğiniz oluyor mu?

Ben bu durumu sık sık yaşar oldum.

Bilmiyorum, gerçekten eskiden böyle değildi. Bakın eminim ki çoğunuzla yaşıtım, hatta yaşlarımız birbirine çok yakındır ama şuan bile cidden eskiyi arar oldum. Yani nasıl desem, insanlar birbirini çok kolay kırar oldu ve günden güne bu durum katlanarak artıyor. Anlamıyorum, bu daha önce de mi böyleydi, ben mi yeni fark ediyorum? Sürekli buraya bölüm yazmak ve atmak istiyorum ama tamamen eğlence amaçlı yazdığım kitaplarıma bile kötü yorum geliyor. Yapmayın etmeyin arkadaşlar. İnsan kalbini kırmak bu kadar basit olmamalı.

Ya rastgele bir videoya giriyorum, yorumlara bakıyorum ful hakaret. Ne olur sanki videoyu kaydırıp geçseniz? Ya da bir kitabın satır arası yorumlarına bakıyorum, karakterleri de geçtim yazara tonlarca laf yazılmış. Neden? Kapatın, okumayın. Bu acımasızlık, bu kalp kırma merakı ve bunu bu kadar basit yapmak niye? Benim aklım almıyor bunu.

Diyeceksiniz ki sana mı kaldı bunları söylemek. Ama ben de doldum artık. Ya şuraya özel sebeplerden dolayı bölüm yükleyemiyorum, kız gelmiş mesaj kutuma "Bölüm atsana geri zekalı, işin ne?" yazmış. Pardon?

Bu hakkı nereden buluyorsunuz?

Ben wattpad'de yazan, basit bir kişiyim. Beni tanımıyorsunuz, kim olduğumu bilmiyorsunuz. Bu ne hadsizlik?

Neyse.

Sadece içimi dökmek istedim çünkü son zamanlarda bu sosyal medyadaki zorbalıklar hayatıma yansımaya başladı. Yeter. Cidden...

Okuduysanız teşekkür ederim, şimdi bölüme geçiyoruz.

İyi okumalar <3

***

Melek Necva Ulaş'tan:

"Abi durun ya!" diye bağırdı bir anda Seyfo.

Anlaştığımız gibi Ankara'da oldukça meşhur olan bir korku evine gelmiştik. Aslında Ece hepimizi zorla getirmişti, Seyfo korktuğunu oldukça belli etse de Ekin ve ben sakindik.

"Yine ne oldu geri zekalı?" dedi Ekin sinirle. Yola çıktığımızdan beri Seyfo sayamadığım kadar çok kez bizi saçmasapan şeyler için durdurmuştu.

"Ben bir şeyi unuttum ve bu çok önemliydi." dedi hızlıca. Hepimiz ona meraklı gözlerle bakarken yutkundu.

"Neyi unuttun canım, söyle balım, söyle Justin Bieber'ım... Söyle!" dedi Ece sonlara doğru yükselen sesiyle.

Seyfo omuz silkti. "Abdest tazelemeyi."

Bir anda kahkahamı tutamadım ve gülmeye başladım. O sırada Ekin gözlerini bana çevirdi ve gülüşüme baktıktan sonra onun da dudakları kıvrıldı.

"Seyfo sanki yedi yirmi dört abdestli geziyorsun," dedi Ece. "Saçmalama da daha fazla yürü artık. Seans sırası bizde!"

"Kızım anlamıyorsun," dedi Seyfo. "Bak ne olur ne olmaz, beyaz ışık bizi bir yoklarsa diye diyorum. Hani hazır olalım, hazırlıklı ola-"

Ekin daha fazla dayanamayıp Seyfo'yu ensesinden tutup sürüklemeye başladı. "Bak zaten sabah otelde kalan son poğaçayı önüme geçip alan o adama sinirliyim hala, beni delirtme de yürü Seyfo! Kocaman herifsin girdiğin hallere bak!"