Bateristin Peşinde -Texting-

Final

Merhaba!

Bir dakika duygusal konuşmamı en sonda yapacağım tamam mı sakin olalım 🥲

Sizden ricam lütfen bol bol yorum yapın olur mu?

İyi okumalar!

***

Ekin Saygın'dan...

"Ekin olmuyor işte, olmuyor!" diye bağıran Baterist kızıma yumuşak bir bakış gönderdim.

Elindeki bateri bagetlerini hırsla kenara koydu. "Saatlerdir deniyorum ama sürekli kollarımı yanlış yönlendiriyorum," Stresli bir halde ellerini saçlarından geçirdi ve geriye attıktan sonra ellerini ensesinde birleştirdi. "Sinan abiyi arayıp yerime başka birini bulmasını söyleyeceğim."

Derin bir nefes verdim. Ankara'dan geldiğimizden beri her şeyi bir kenara bırakmıştı ve sadece tek bir parçayı çalmaya uğraşıyordu.

Bana kalırsa gayet de iyiydi ama asla kabullenemiyordu.

"Bebeğim," dedim oturduğum yerden kalktıktan sonra ensesinde duran ellerini ellerime alırken. "Kendine fazla yükleniyorsun. Harikasın tamam mı? Akşam o sahneye çıkacak ve herkesi kendine hayran bırakacaksın."

Derin bir nefes verdi ve başını göğsüme yasladı. "Çok stresliyim."

"Biliyorum."

"Yapamamaktan korkuyorum, hata yapmaya katlanamıyorum."

Saçlarını okşamaya başladım. "Biliyorum."

Bir süre sessizce durdu. "Sen de benimle uğraşıyorsun, eczaneye bile gitmedin."

"Önemli değil," dedim bu sefer mis gibi kokan saçlarını öperken. "Şu konseri atlatalım, fazladan mesai yapar açığımı kapatarım. Bunu düşünme bile."

Az önceki stresinden yavaş yavaş uzaklaştığını anladığımda o konuşmaya devam etti. "İyi ki varsın, sen de olmasan..." Biraz durdu ve bir anda konuyu değiştirdi. "Biliyor musun biz sevgili olalı yedi ay olmuş."

Kaşlarımı kaldırdım. "Hayır, yanlışın var sevgilim," dedim gülümseyerek. "Tam yedi ay, dokuz gün oldu."

Duraksadı ve az sonra şaşkınca kafasını geriye çekip alttan alttan bana baktı. "Bu kadar ilgili olman bazen beni afallatıyor."

Dişlerimi göstererek güldüm bu sefer. "Seninle olduğum her gün benim için önemli," dedim sakince. "Ve ben önemli olan günleri hiç unutmam."

Bana o anda öyle güzel baktı ki, ona daha önce neden bunu söylemediğimi düşündüm. "Ekin," dedi sessizce. Bir anda öyle duygu yüklü bir hale bürünmüştü ki bu sefer ben şaşkına döndüm. "Seni çok seviyorum, çok seviyorum..."

Güzel ses tonuyla bana beni her sevdiğini söylediğinde adeta mest oluyordum. "Yerim kızım seni," deyip bu sefer kollarımla sımsıkı sardım bedenini. "Ben daha çok seviyorum seni. Ama şimdi bunu tartışmayacağız çünkü sen kendine güvenerek son alıştırmalarını yapacaksın ve sonra konser alanına gideceğiz."

Hemen başını salladı. "Tamam, yapacağım." Sonra tatlı bir bakış yolladı bana. "Ama bir şey eksik. Bir motivasyon öpücüğü."

İnsan gerçekten de sevdiğine mi benziyor muymuş ne?

Bu fırsatı asla kaçırmadım ve beklemeden dudaklarına kısa ama derin bir öpücük kondurdum. "Oldu mu hanımefendi?"

Gülümsedi. "Oldu beyefendi."

Ardından az evvel bıraktığı bagetleri tekrar eline aldı. Bu sefer daha özgüvenli bir şekilde kollarını hareket ettirmeye başladığında gülümsedim.