The Convict [COMPLETED]

CHAPTER 14

“Mr. Zobel, pwede ba kitang makausap?”
 
Nang malaman ni Nicelle na naroon sa clinic si Kaziel agad niyang pinuntahan ito. Mahihimigan ang boses niyang seryoso nang siya’y magsalita.
 
Napalingon naman ang lalaki na kasalukuyang ginagamot ang mga pasa sa mukha. Mayroon itong sugat sa gilid ng labi at pasa naman sa pisngi malapit sa mata.
 
Kaziel walked towards her. “Tungkol saan?”
 
“Kanina… bakit kailangang gawin mo iyon? Bakit pumapayag kayong may mangyaring gano’n? Hindi ba kayo naaawa sa katawan ninyo?”
 
“Alin ba ang dapat kung unahin sagutin?”
 
“Hindi ako nakikipagbiruan sa’yo, Zobel. Next week iaakyat na ang kaso ni Marlo sa korte. Maaari nang makalaya ang kaibigan mo.”
 
“Iyon naman talaga ang napagkasunduan.”
 
“Paano ka?”
 
Their eyes met. “Here?”
 
“Masaya ka ba sa buhay mo rito? Ayaw mo maging malaya? Alam mo sa sarili mong wala kang kasalanan. Why don’t you open the case again and—
 
“Stop,” pigil sa kanya ni Kaziel. “Paano kung gusto kita makasama?” Nicelle asked that made Kaziel lost of words
 
“Hindi kita dinala sa sitwasyong ‘to—
 
“So… you’re abandoning me?” hot liquids from her eyes fell
 
Hindi mapigilan ni Kaziel ang sarili. Pinunas niya ang mga luha nitong nagsisihulog.
 
“Ano’ng gusto mong gawin ko?” marahan niyang tanong
 
“Get out of here.”
 
“I am not the right person for you. Getting out of here will not change the fact na isa akong kriminal. Iyon at iyon pa rin ang magiging tingin sa akin ng mga tao.”
 
“Hindi mahalaga ang opinyon nila! I don’t care.”
 
“Get out of here like nothing happened.”
 
Kumuyom ang mga kamay ni Nicelle. “Like nothing happened? Ano ‘yong kagabi? Panaginip?”
 
“Hindi ‘yon ang ibig kong sabihin.”
 
“Request a retrial on your case, I will help you.”
 
Bahagyang lumayo ang lalaki sa kanya. “Hindi mo alam ang sinasabi mo. Hindi madali.”
 
“Kakausapin ko ang tatay mo.”
 
“Huwag na huwag kang aapak sa bahay na ‘yon.”
 
“I will do what ever I can to get you out of here,” matigas na wika ni Nicelle
 
“Paano kung ayaw ko?”
 
“Wala kang magagawa.”
 
 

---

Sa gabi ring iyon muling napuno ng ingay ang Preso Toreros. The canteen became more crowded when bunch of women came in their seductive looks. And a loud music played. The men cheered as they are becoming more entertained.
 
Papasok pa lang sina Kaziel kasama ang grupo ni Chan nang maabutan ang pangyayari. Agad namang nagbunyi ang mga kasama niya. Sumayaw-sayaw ang mga ito habang papasok ng canteen.
 
“Wooooo!”
 
Dumiretso lang si Kaziel sa loob. Pinaghandaan sila ng pagkain. Pagkatapos, inabutan siya ni Chan ng sigarilyo saka sinindihan ito.
 

 
“Ma’am, naririnig po ba ninyo ‘yong ingay?” tanong ni Tim
 
“Oo nga, ano na naman kaya ang meron?”
 
“Tingnan natin sa baba,” aya ni Tim
 
Nicelle and Tim made their way to the first floor habang naiwan si Ronald sa silid nila. They traced the loud sound and they could already see what’s happening from outside.
 
Nagkatinginan sila ni Tim at hindi makapaniwala sa nakikita.
 
“Oh my gosh! Ano ito, club?!” Tim reacted with disbelief
 
“I can’t believe this women.”
 
Lumapit sina Nicelle hanggang sa pinto. Nilibot niya ang paningin sa loob ng canteen at kahit makapal ang usok dahil sa likha ng mga sigarilyo sa loob, malinaw pa rin niyang nakita ang mukha nito. Nakatingin sa unahan, sa mga babaeng sumasayaw.
 
“O! May mas sexy at maganda pa pala rito sa labas!”
 
Tumakaw ng atensyon si Nicelle nang hilahin ng ilan papasok. They were pushing her in front to do the same dancing.