THE CROWDED MARRIAGE

Chapter 14

Filoah Anne Romero
-present-

Everything will be fine.

I know that everything will be just fine.

Nakaya ko naman noon na nag-aaral pa lang ako na mag-isa lang talaga ako sa buhay ko... kaya ngayong mag-isa na ulit ako, kakayanin ko pa rin.

Nang matapos ang kasal nina Ivory at Maeve ay mabilis din akong umuwi nang matapos din ang trabaho ko.

Actually, pinapauwi na rin ako ni Miss Elani nang gabing lumabas ako pagkatapos kong makausap si Ivory... pero ang trabaho ay trabaho. Ayoko ring i-take advantage ang pagiging mabait ni Miss Elani.

Nang makapag-ayos ako ay tumitig lang ako sa kisame ng aking kuwarto habang malalim na nag-iisip.

Mabuti at hindi na muling umataki ang asthma ko matapos kong makausap si Ivory.

Napabuga na lamang ako ng hangin nang ma-realize na si Ivory na lang palagi ang iniisip ko.

I should stop thinking about him. It had already ended for us when he vowed to be with Maeve in church.

Tapos na ang lahat sa amin. Hanggang doon na lang 'yon kahit ano pang iyak ang gawin ko.

Napatingin ako sa mga gamot na nasa bed side table ko. Pinilit kong bumangon para kumain at makainom no'n.

I have heart disease... I only got to know it when Ivory was avoiding me. Akala ko pa noon ay asthma, pero sobrang sumakit ang puso ko, kaya napagpasyahan kong mag-pa-check up... until the doctor ran some tests on my body. And it turned out that I have a weak heart.

My father also died of heart failure... at hindi ko akalain na mamanahin ko pala 'yon.

Pero siguro, sign 'yon sa akin... dahil kung hindi ko pa nalamang may sakit ako, baka pinagpatuloy ko na ipaglaban si Ivory sa hindi tamang paraan.

My heart reminded me that I shouldn't be like my mother. I never wanted to be a mistress, but when Ivory told me that he would be married to someone... I was so ashamed of thinking na baka kaya pa rin naming itago yung relasyon namin kahit kasal na siya, dahil sa rason na hindi naman nila mahal yung isa't isa.

At hiyang-hiya ako sa sarili ko dahil doon.

Nahihiya rin ako kay papa... si papa na mas lalong humina yung puso nang iniwan kami ni mama dahil sa mayaman niyang kabit. Maybe my papa also has a weak heart, but mama was the trigger for why he died early.

Kaya naman nang malaman ko rin na baka ilang taon o buwan na lang ay puwede na akong mamatay... mas nanaig sa akin na hiwalayan si Ivory. Wala na rin kasing kasiguraduhan ang buhay na mayroon ako, katulad ng relasyon namin ni Ivory.

Napatingin ako sa tubig na iniinit ko na kumukulo na. I just decided to eat a cup of noodles because I don't have the strength to cook or even move around.

Pinatay ko yung kalan at nilagay ang mainit na tubig sa termos na galing sa takure, saka sa cup noodles ko. Umupo ako sa upuan habang hinihintay na maluto ng mainit na tubig ang noodles.

Nang alam kong puwede ng kainin ay muli ko 'yon na binuksan. Gamit ang tinidor ay iniihipan ko yung mainit na noodles nang ilapit ko ito sa aking labi saka ito kinain.

At habang kumakain ako ay tumutulo na lamang ang luha sa mga mata ko sa kung anong nangyayari na sa buhay ko ngayon. 

Tahimik lang akong umiiyak habang kumakain. Ramdam ko na rin ang hapdi ng mga mata ko sa walang sawang kakaiyak ko simula nang makipaghiwalay ako kay Ivory.

After facing problems with my relationship with Ivory before... my life just suddenly fell apart after I decided not to fight for us anymore.

Napatingin ako sa bahay ko na halos hindi ko na malinis. May mga hindi natuping damit ko sa mahabang upuan. May mga nagkalat na libro ko. May mga balat ng mga pagkaing hindi ko man lang nagawang ilagay sa basurahan at marami pang mga abubot.