Raining In Manila [COMPLETED]

19: Finding Her

Raven's

Apat na taon, apat na taon na simula nang iwan niya ako bigla. Time flies so fast, change is constant. Maraming nagbago pero one thing is for sure, my feelings for her is still the same. Ilang taon na ang nakalipas pero hindi ito nagbago. Kagaya ng pinangako ko sa kaniya at sa sarili ko no'n, hahanapin ko siya kahit saang sulok man iyan ng mundo and here I am, I'm still looking for you. Hindi ko rin alam kung papaano ko nakaya iyon. Minsan nga naiisip ko, kung hindi ba ako nag audition at nakapasok, magiging ganito pa rin kaya ang sitwasyon naming dalawa?

"Hey, Raven." Tapik sa akin ni Macky.

"Hmm?"

"Siya pa rin?" Tanong nito. Ngumiti ako ng tipid. Siya naman palagi. Hindi naman nagbago.

"Wala namang bago. Alam niyo namang siya palagi e."

"Dude, apat na taon na rin ang nakalipas maybe it's time to let yourself go as you move forward." Sabi nito.

"Alam mo ba? 4 years na rin tayo rito sa Korea, wala na ako sa Manila—sa Pinas  pero pakiramdam ko nandoon pa rin ako sa lugar kung saan una kaming nagkita. I wanted to move forward but something is holding me back."

"I. . ."

"I can't just figure it out." Pagpapatuloy ko rito.

"Because you. . ." He paused for a moment and point his finger on me.

"Because your thoughts are holding yourself to move forward and not to dwell what have happened in the past. That's why, until now, you can't move on." Hindi ako nakapagsalita sa sinabi niya. Pakiramdam ko, hindi ko na kilala ang sarili ko. Pakiramdam ko, hindi na ako ito. Na pati pakikitungo ko sa mga kaibigan ko ay naapektuhan dahil sa nangyayari sa akin.

"I'm sorry." Iyon na lamang iyong mga katagang nasabi ko.

"After ilang taon ng paghahanap kung nasaan ang wherabouts niya, may napala ka ba?"

Umiling ako. Wala. I'm always doing my best para mahanap siya at magkita kaming dalawa pero hindi talaga umaayon ang tadhana. Actually, I don't believe in such thing pero pakiramdam ko unti-unti, naniniwala na rin ako.

"See? Ang dami mo na ring achievements na nakuha. Why are you still choosing to lock yourself up sa past?" Tanong nito.

"Ang totoo niyan, Ark, Lyle, Jude, Winston, Miguel and me are helping you to find her. After all those years dahil we can't stand seeing you like that." Napatingin ako sa kaniya. Ngumiti at niyakap ako nito.

"Pero kagaya mo, wala rin kaming leads na makuha kung nasaan ba siya." Tumingin kami pareho sa likod, nandoon ang buong barkada. And yes, kaming magbabarka ang nakapagdebut. Kung nagtataka kayo kung sino pa iyong isa? He's Ark. Noong una, hindi pa kami close but as the time passes by, nagiging close na rin kaming lahat.

"Thank you." Iyon na lamang ang nasabi ko.

"Para kang pinagbagsakan ng langit at lupa, that's why we decided to help you. But I realised, as we continue finding her, nagiging malabo iyong leads natin sa kaniya." Sabi ni Ark. Hindi kami nakapagsalita lahat at nakatingin lang sa kaniya.

"Pero what if ayaw niya talagang magpakita sayo, Rave?" Tanong nito.

"Hindi ko alam pero hindi ako pwedeng sumuko. Alam niyo iyan." I didn't get a respond pero alam kong kahit hindi ko sabihin iyan, alam na nila.

"Alright, then let's find for her but you need to promise us na kapag nakita na natin siya, you need to settle everything sa relationship niyo." Jude said.

"Alright. I promise."

Niyakap naman nila ako after that. I'm so lucky that they're my mates as well as my bestfriends. They always, acoompany me. They're always there for me.

Pero hindi ko pa rin maiwasang isipin kung nasa pinas ba siya, kung bumalik ba siya roon, kung anong nangyari sa kaniya this past few years. Handa naman akong makinig sa kaniya e. Kung ano mang reason niya kung bakit niya iyon nagawa. Alam kong may matibay iyong dahilan. Makikinig ako, iintindihin ko iyong reason niya.

Dahil kilala ko siya, hindi iyon basta-basta gagawa ng action na walang matibay na dahilan.

"Before mangyari lahat ng iyon, I promised her that i'll stay with her until infinity. It sounds cringe and cliché pero I really promised her that pero I'm nor doing all of this things just because of the promises that I made. I'm doing all of this for our relationship, for her and for me."

"Pero nasasaktan ka na rin, hindi ba?" Tanong ni Miguel.

"Oo, ayoko maging hipokrito pero kaya ko pa."

"Paano kung hindi talaga siya ang para sayo? Hindi mo pa lang iyon nakikita dahil stucked ka pa rin sa past mo?" Tanong ni Wins.

"If that's the case, then be it pero kailangan naming magkaroon nang maayos na closure man lang."

"Hindi ka pa ba napapagod?" Tanong ni Lyle.

"Napapagod pero okay lang. Hindi ko pa gustong sumuko. Saka na ako susuko kapag nakuha ko na iyong gusto ko."

"Alright, we understand."

"Thank you,"

"Kanina ka pa nag t-thank you. Itigil mo iyan." Natatawang sabi ni Ark.

"You also need to take care of yourself." Sabi ni Jude.

"I know. Last na ito, I promise. Iyon lang. Maayos na closure lang, bibitaw na ako."

"Okay." Sabay-sabay pa nilang sabi.

"Lakad-lakad tayo?" Aya ni Macky.

"Sige, tara!"

Agad kaming pumasok sa loob at naghanda na para maglakad-lakad muna. 4 years na kami rito sa Korea. Nakakapagperform na kami sa iba't-ibang bansa and yes, as for Lyle and Kylie, they're still together. Everytime na may award kami, and since bago may magsalita sa amin ay nagtututuruan pa,  it always ends up sakaniya iyong mic. Hindi niya nakakalimutan pasalamatan iyong gf niya. And 4 years na rin silang ldr and yet going strong. May mga time naman na umuuwi kami ng Pinas para mag perform or kaya mag rest, kaya nagkikita pa rin silang dalawa. I really admire their relationship. How I wish ganoon din kami ni Prim. Damn, I really miss her so much.

Please just let our path cross again. Just this time. Just once.

Please. . .