Ders başlamak üzereydi. Önlerde bir sıraya yerleşip dersin hocasını beklemeye başladım. Arkadaşlarımdan bu dersi alan kimse yoktu. Bu yüzden yalnız ve sessizdim.
Sunghoon'u kapıdan girerken görene kadar bunun böyle süreceğini düşünmüştüm.
Gözleri sıralar arasında gezinirken beni buldu. Gülümseyerek el salladım. Bana doğru gelmeye başladı. Yanımdaki sıradan çantamı alıp arkama asana kadar yanıma oturmuştu bile.
"Naber?"
"İyi, sen?"
"İyi. Bu dersi aldığını bilmiyordum."
"Ben de. Bir tanıdığa rast gelmek iyi hissettirdi."
Gülümseyerek kalem kağıdını çıkardı.
"Wonyoung'la nasıl gidiyor?"
Dudağını 'bilmem' anlamında büzdü. "Her zamankinden farklı değil."
Monoton tepkisini sevmemiştim. "Bu yanıt iyi gitmiyor demeye mi geliyor?"
Düşünür gibi yaptı. "İyi ya da kötü demek ne kadar doğru olur bilemiyorum."
Eğer işler yolunda gitmiyorsa konuyu dile getirip onu üzmek istememiştim. Bu yüzden sözlerimi telafi amaçlı toparlayıp "Daha yolun başındasınız." diye konuştum. "Benim hatam, bir şey söylemek için çok erken."
Gözleri bana takılı kalınca merakla kaşlarımı yukarı kaldırdım. "Biz yolun başında değiliz. Ama olsak bile bir şey değişmezdi."
"Anlamadım?"
"İlişkimiz ciddi değil, demek istiyorum. Ciddiye bindirmek gibi bir kaygımız olmadı. İkimiz de bu durumdan memnunuz."
"Ah... Öyle mi?" Bir anda yanıt veremeyeceğim bir durumun içine girdiğimde dudaklarımı kilitledim. Ama o bana bakmaya devam etti.
"Sizin ilişkinizin de öyle olduğunu düşünüyordum. Yanılıyor muyum?"
"Hanbin'le ben mi?"
Başını onaylarcasına salladı.
"Niye öyle düşündün?"
"Wonyoung ve Hanbin... Bildiğinden emin değilim ancak..."
O da biliyor olmalıydı. Bu konuyu en başta Sunghoon ile paylaşmayı tahmin edemezdim.
"Evet, geçmişlerini biliyorum."
Daha rahat bir konum aldı. "O zaman konuşmamda bir sakınca görmüyorum. Aralarındaki ilişkiyi tamamen bitiremedikleri çok açık."
Kalbimin kırılmayı beklediği anlara geliyorduk. "Wonyoung'la konuştuktan sonra mı böyle düşünmeye başladın?"
"Wonyoung'la bu konuyu konuşmadık bile. Bilmediğimi sanıyor ama açıklamasına da bir ihtiyacım yok. Sizinle tanıştığım gün aralarındaki o çekim, bitmemiş bir mazileri olduğunu haykırıyordu resmen."
Sözleri noktalanırken benim de dudaklarım noktalandı. Kalbim içimden taşar gibi sızladığı an hoca da sınıfa girmişti. Bu yüzden sessizlik bir külfet olmaktan çıkıp hislerimi sakladığım evren oldu.
&
karnım ağrıdan oyulurken yazdım imdattt
oylarınızı bekliyorum ✌️
