Parallel Hearts

Chapter 15- Officially Together

"Mas lalong tumamis ang mapait na kape basta kasama kita." Natawa nalang ako sa sinabi ni Yael, simula nung naging kami ganito na sya kacorny, btw two weeks na kami nagcelebrate lang kami ng second week anniversary namin, kahit wala pa kaming isang buwan nagcelebrate na agad kami, ganun kasi kami kasaya.

"Oh my god Yael you're so corny talaga!" Natatawang sabi ko, kaming dalawa lang yung maingay sa loob ng cafe dahil wala masyadong tao, basta coffee shop na ang favorite spot naming dalawa ni Yael.

"Bakit parang hindi ka kinikilig ha?" Tanong nya at natawa nalang ako, malinaw na saming dalawa na bawal ang office romance sa office, kaya kahit lowkey relationship hindi kami pwede magharutan basta act normal lang kaming dalawa during working hours, dahil sobrang chismosa ng mga empleyado ko baka isumbong pa kami kay dad, baka nga may nags-spy samin sa finance department eh karibal namin yon sa lahat ng department.

"Ano tara na malapit nang matapos ang break, ubusin mo na yang kape mo at hindi tayo pwede mahuli." Sambit ko habang inaayos ko ang mga gamit ko, sinimot ni Yael ang kape nya bago kami umalis.

"Let's go baby ko, di tayo pwedeng ma late baka naman mahalata na tayo ng mga chismosa nating katrabaho, sa susunod na lunch natin sa karinderya na ulit pinagbigyan lang kitang mag kape ulit pero last time na to ha." Wika ni Yael habang naglalakad kami papaalis ng coffee shop.

"Anong last time, there's no last time first love ko ang coffee no." Asik ko. "Hay nako Zoe kailan ka ba titigil sa kakakape mo? Hindi ka ba nag papalpitate sa pagkakape mo? Basta kung ako sayo wag na wag kang magtataka pag tumagos ka na sa pinto." Sambit ni Yael at natawa nalang ako sa biro nya.

"Lol it's just a myth Yael, at isa pa sa tagal ko nang nag kakape minsan lang ako tumagos sa pinto, atleast buhay pa ko diba?" Tanong ko at tumawa lang si Yael sa sinabi ko.

Kahit pa sinabihan ni Yael na huwag akong mag-alala sa kape, alam ko sa sarili ko na ang kape ay isang malaking bahagi ng buhay ko. Isa tong unhealthy obsession at happiness na hindi ko kayang iwanan. Habang patuloy kami na naglalakad papunta sa opisina, nararamdaman ko ang init ng mga sinasabi ng mga kasamahan namin sa trabaho.

"Si mam Zoe at si Yael, magkasama nanaman. Baka nagde-date na naman sila!" Wika ng isang employee dito pero hindi ko sila pinansin, and inaalala ko lang ay baka mag sumbong sila kay daddy.

"Ang sweet naman nila! Sana all!" Sambit nung kasama ng isang chismosa.

Pabiro kong siniko si Yael. "Tingnan mo, kinikilig na ang mga kasama natin baka magsimula na naman ang mga chismis."

Napangiti si Yael. "Wala tayong magagawa, mahal, we're too good-looking not to be noticed." Sambit nya at pinalo ko nalang sya sa braso.

Hindi ko mapigilan ang tawa. "Oo nga no, eh kaso nga lang, mag-ingat tayo sa mga chismosa."

Nang makarating kami sa aming mga table sa opisina, agad kaming naghiwalay at nagpatuloy sa aming mga trabaho. Walang kamalay-malay ang iba na kami ni Yael ay nagsisimula nang magkaron ng secret relationship.

Alam kong napaghahalataan na kami ng mga employee ko dito, pero kilala nila ang ugali ko once na ibunyag nila ako sa pamilya ko sisisantehin ko sila, sorry for being such an unprofessional manager dahil ang pagiging unprofessional ko is on another level and hindi na pwede yon pero all the years that I'm working here I stopped caring for myself and focused on making my family proud of my work, I tried my best and forget all my dreams but I didn't achieve anything so I guess there's nothing wrong on focusing on myself and what makes me happy right? Because I wasted all my years to please my family but nothing happened after and I am trying to bring back the times I wasted because it proved me that wasted time is worst than wasted money.