Chapter 7

437 22 0
                                        

မနက်အစောကြီးကတည်းက လင်းလက်ကျော်နိုး​နေတာပါ။ Diva ဆိုရင်ဖြင့်တစ်ညလုံးကိုအိပ်မထားတာဖြစ်ပါသည်။ သွားဖို့စိတ်လှုပ်ရှားနေသည့် လင်းလက်ကျော်ကိုကြည့်ပြီး Diva သည်ခေါင်းတစ်ခါခါ..... မနက်ခင်းနိုးပါပြီဆိုကတည်းက လင်းလက်ကျော်စိတ်ပျော်ရွှင်နေပါသည်။

'' အကိုသွားမယ်ဗျာ...... မြန်မြန်လုပ်''

'' ငါပြီးပြီ.........သွားမယ် ခြေလျင်''

'' ဆိုင်ကယ်နဲ့မရဘူးလား။ ''

'' ငါမမောင်းတတ်ဘူးဟ''

လင်းလက်ကျော်စိတ်ပျက်လက်ပျက်ပြန်ဖြစ်သွားပါသည်။ သို့သော်လည်း သူအထက်တန်းကျောင်းသားဘဝကတည်းက သွားချင်နေသော အိမ်အနက်ကြီးဆီကိုသွားရတော့မည် ဟူသောစိတ်ကြောင့်လည်းပျော်ရွှင်ရပါသည်။

သူတို့သွားသောလမ်းတစ်လျှောက် ဦးမင်းကိယရဲ့လမ်းထိပ်ရောက်သောအခါ ဦးမင်းကိယ လည်း လမ်းထိပ်မှာ တွေ့လိုက်ရသည်။

'' ဟာ ဦးလေး.... ဘယ်သွားမလို့တုန်း ''

ဦးမင်းကိယသည် Diva ကိုတွေ့သည်။ထို့ကြောင့်လိမ်ဖို့မကြိုးစားဘဲ..... အမှန်တိုင်းပြောဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

'' မင်းတို့နဲ့လမ်းအတူတူပဲ''

'' ဦးလေးက အိမ်အမဲကြီးမှာ ဘာသွားလုပ်မလို့တုန်း''

'' ငါလည်းအကြောင်းရှိလို့ပေါ့ကွ။ ဟုတ်တယ်မလား Diva ''

'' ဦးလေးက အကို့ကိုသိတယ်ပေါ့ ''

ထိုနှစ်ယောက်ကိုကြည့်ပြီး Diva ခေါင်းခါမိပါသည်။ သူတို့၃ယောက်အတူတူ အိမ်အမဲကြီးကို အတူတူသွားပါသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင်မည်သည့်အခက်အခဲမှမရှိပါဘဲ အလွယ်တကူရောက်ရှိလာခဲ့ပါသည်။

အိမ်မဲကြီးထဲတွင်သူတို့ကိုဘာတွေကစောင့်မျှော်ကြိုဆိုနေမှာလဲ။ ဘာတွေရှိနေအုံးမှာလဲ။

အိမ်မဲကြီးဆိုရောက်သောအခါ Diva အတောင်ပံအဖြူများကို ထုတ်ကာ ရပ်လိုက်သည်။ Amberose ဇီးကွက်အသွင်ပြောင်းကာ တောင်ဝှေးကိုခြေချောင်းများဖြင့်ကုပ်ကာ အတောင်ပေါက်နေသော လူတစ်ယောက်အသွင်ပြောင်းသွားသည်။ ထိုသည်ကို လင်းလက်ကျော်အံ့ဩမိပါသည်။

Let me be your warrior (complete)Where stories live. Discover now