CHAPTER 19 | Kiss
Wedding Anniversary?
Nakatulala parin ako habang nakatanaw sa labas ng kotse. Hindi ako nakakibo dahil sa pagbati niya kanina. Ngayon ba iyon? Para na akong tanga rito sa totoo lang. The awkwardness was lingering through the air. Or maybe I was the only one who felt that? Parang wala lang naman sakanya iyon nung sinabi niya-I meant in a good way! He's so cool about it like he's used to greeting me with those words.
Hindi ko alam kung saan kami papunta. Busy parin siya sa pagddrive at tahimik ako. Nagkakatinginan pero walang nagsasalita. The night was so peaceful. There's so many stars hanging from up above the sky. I can't help but to also admire the city lights. The lights from the post that illuminates our features.
"Pwede mong buksan yang bintana. Para mas maenjoy mo." Hindi ko na inabalang lingunin sya at dahan dahan na lang binaba ang bintana ng kotse nya, ayoko na nga kasi makipagtalo pa. Baka pumuti nalang ang mata naming dalawa at hindi parin siya nagpapaawat.
"Oo nga..." I gently breathed the cold breeze. "Ang lamig ng simoy ng hangin."
"Baka bigla kang tumalon dyan ha. Wag mong subukan, mujer ka. Sasabunutan talaga kita ng bongga." I shook my head in amusement.
"As if naman kaya mo." I challenged, knowing that he would never do that.
"So tatalon ka talaga? Dapat sinabi mo agad." Napakunot ang noo ko.
"Bakit?"
"Edi sana ako mismo ang tumulak sa'yo kanina pa." Nginisihan ako ng loko. Minsan napapaisip ako kung paano kami naging magkaibigan neto. Talaga? Eh naging higit pa nga kami roon eh!
"Tatandaan ko yan para kapag nawala ako, ikaw kaagad isusunod ko."
"Sinetch tinatakot mo, girl?" He arched a brow. Still plastering a playful grin.
"Wag ka na nga!" Inirapan ko sya.
"Pikon ka lang kasi." Naririnig ko pa ang mahina niyang tawa kaya mas lalo akong nainis.
"Hindi ako pikon." I squinted my eyes at him.
"Ekeyyy! Sebe me eh!" Napangiwi ako dahil sa sinabi nya. May papilantik pa sya ng daliri. Ang arte niyang tignan. Ewan ko, para syang dagang nakalunok ng pampalason.
As the cold wind breeze hits my skin, I couldn't help but to smile contentedly. After some time nilingon ko ulit siya. Nakita kong pasimple siyang nag-iwas ng tingin.
"Saan ba talaga tayo pupunta?" I curiously asked.
"Sa heaven." Inihit ako ng ubo dahil sa sagot nya at ang walanghiya, tawang tawa.
"Baliw! Nag-aaksaya ka lang yata ng gasolina eh."
"Keri lang. Marami naman akez pang gas." Napamaang ako. Tawa na naman siya ng tawa.
"Edi ikaw na."
"Wait ka lang dyan. Hindi pa naman kita isasalvage at itatapon sa estero. Den't werry, sessy!" Ayan na naman sya sa kaartehan nya. Napapangiwi talaga ako kapag ganoon na sya magsalita. Para siyang alien.
"Malay ko ba. Baka hindi sa estero. Malay ko kung pagsamantalahan at itapon ako ng kahit sino sa talahiban ng etivac. Uso yun ngayon, bading." I shrugged as i pinpointed my opinion. He gasped loydly. Sobrang oa nga ng dating eh.
"Gaga! Anong tingin mo? Pagsasamantalahan kita? Ew! Not my style!" OA na pagrereact ni Joaquin.
"May sinabi ba akong ikaw? Tsaka anong not my style ka dyan? So may balak ka nga?" Pinagtaasan ko sya ng kilay.
BINABASA MO ANG
The Gentle Truth
RomansaATYPICAL LOVE 1 Mahal ni Alaina si Joaquin, higit pa sa ilang taon nilang pagkakaibigan. Matagal na syang may lihim na pagtingin dito, pero ni minsan ay hindi nya inisip na magtapat. Natatakot na masira ang kung ano mang mayroon sila. Pero paano kun...
