"අනේහ්...අතාරින්න දේශ් , මම....ආාහ් , අනේ එපා...ඇති...අනෙහ් ගහන්න එපා.."
"කියපන්!!! තමුන් කොහෙද ගියේ...කාමරේට වෙලා ඉන්න කිව්වම තමුසෙ කෙහෙද ගියේ.."
"කො...කොහෙවත් නෑ...අනේ මාව අතාරින්න pls....ඕක බිමට දාන්න....අනෙහ්... රිදෙනවනෙ මට."
"අවිනු!!! මට බොරු කියන එවුන්ව පේන්න බෑ, ඇත්ත කියපන්...මේ අන්තිම වතාව ආයෙ මම අහන්නෑ, තමුසෙ කෙහෙද ගියේ?"
"හ...හරි කියන්නම් අනේ දෙයියනේ මාව අතාරින්න මන් මැරෙයි..."
"ඉතින් කියනවා දැන්ම!!!"
ගෙවුන පැය කිහිපෙම මන් හිටියෙ පලිගැනීමේ මෙහෙයුම අස්සෙ වෙනකොට මගෙ කරුමෙට සංධීර්ව හම්බවෙලා, මම වෙස්වලාගෙන ආයෙම මාලිගාවට එද්දි තිශේන් මාව අඳුරගත්තා....ඒ වෙලාවෙ බේරුනත් ඊට පැයකට පස්සෙ දේශ් ආවේ ඒ ගැන දැනගෙන වෙන්න ඕන....
මෙවෙලෙ මාව මැරුවත් මට ඇත්ත කියන්න බැරි නිසාම එයා මට එකදිගට කම්මුලට ගහලා මට දසවද දෙන්න ගනිද්දිත් මන් අමාරුවෙන් ඉවසුවා....ඒත් තවනම් මට දරාගන්න බෑ දෙවියනේ එකදිගට කී වතාවක් නම් එයා කසයකින් මගෙ කකුල් දෙකට ගැහුවද...
හිටගන්නවත් බැරි තරමට කකුල් කැපිලා ගිහින් , සමහර තැන් නිල් වෙලා. ඒත් මේ යක්ෂයා මගෙ කොන්ඩෙන් ඇදලා මාව බලෙන් හිට්ටවලා අරන් මගෙ කනට ගහන්න අමතක කරේ නෑ....
එයාට බොරුවක් කියාගන්නවත් මට සිහිය නෑ, වේදනාවට මගෙ සිහිය නැතිවෙන්න යනවා තේරුන නිසාද මන්දා එයා මගෙ බෙල්ල මිරිකන්න ගත්තා...
"බොරුවට ඇදන් වැටෙන්න තියගන්න එපා, මට ඇත්ත නොකිව්වොත් අම්මප උබව නෙමරා මරනවා දැනගනින්...."
"කැහ්....කැහ්..අහ් ම..මම පලතුරු කන්න ගියේ...මට....කැහ්...අතාරින්න මට...හුස්ම...ග...න්න බෑ....අහ්..."
"මොකක්....."
එයා මාව අතෑරලා පැත්තකට වෙද්දි මම බිමට වැටුනෙ එයා නිකමටවත් මාව අල්ලගන්නවත් මහන්සි නොවෙද්දියි.
මගෙ අත් දෙකම මගෙ දරුපැටියා හිටපු බඩ වටා ඉබේම එතුනත් මම එක එල්ලෙ ඒ නපුරු ඇස් දිහා බලන්න ගත්තා.
YOU ARE READING
ආගමන
Non-Fiction" වෙන විකල්පයක් නෑ , ඔයාට තෝරගන්න වෙනවා, ම්ම්.... ඔයාට පවුලෙ අයව නැති කරගෙන මැරෙන්න බෑ කියලා දන්නවා , ඉතිං මගෙ අවිනු මැණික.... කියන්න බලන්න උබ තෝරගන්නෙ මොකද්ද කියලා." [දේශ්] " ඔව් මං අසරණයි .තමුසෙම නෙමේද මාව මේ තැනට ඇදන් වැට්ටුවෙ.තමුසෙට ඕන දේ ලැබ...
