ආගමන

*19*

Back to present.....

"නෝමල් කතා කරපන් බන්.....එපා වුනා අද , ශිට්....ඇයි බන් මගේ එකා ගොන් වැඩම කරන්නෙ.අරකි ඒ අතින් පට්ට බන්, තාශී මාර ගති අරූ එක්ක බලද්දි ."

" නවත්තපන් දේශ්......ඇයි බන් queenව මෙච්චරටම  රිද්දන්නෙ...එයා මෙච්චර ඉවසන නිසාද උබ තව තවත් ඒකව රිද්දන්නෙ ආ....කියපන් බන්....."

" එයාට වෙන්න ඕන දේ තීරණය කරන්නෙ මන් විතරයි තේජාන්. උබ වද නොවී උබේ එකා ගැන කල්පනා කරපන්.......
නෑ  එක්කො එපා....වැඩක් වෙන්නෙ නෑ ඒකෙන්."

"⁣ආා.......උබට විතරයි හරියන්නෙ...අනෙ පලයන්  යන්න....Queen අහිංසක නිසානෙ මේ සේරම." 

"ඌට ඇමැති කමක් දීලා මෙහෙට ගෙන්නුවේ තමුසෙ නිසාම තමා ⁣ඕයි....නෙදකින් බන් අවිනුව ගාව ගන්නෙ ඇයි හැම රෙද්දකටම..."

"King......."

"ඒ පාර උබට සීරියස් කතා කරන්න තරම් මන් මොකද්ද බන් කිව්වෙ."

"උබට අනිවාරෙන් පසුතැවෙන්න වෙයි..ඒත් එතකොට උබ පරක්කු වෙලා තියෙයි බන්."

"නැත්තන් මන් මොනවා කරන්නද ඕයි.
මම ඌව රකින්න මොන තරම් ගේම් ගැහුවත් වැඩක් තියේද...ඒකා යන්නෙම ඇම ගිලින්න..හරි මෝඩයි බන් වෙලාවකට. "

"ඒ වුනත් බන් ඒ උබේ දරුවාගෙ අම්මා...ඒ ගැන හිතලවත් රිද්දන්නෙ නැතුව ඉදපන් ම්ම්..."

"මන් පුළුවන් තරම් උත්සාහ කරනවා බන්. ඒත් කේන්ති ගියහම මට මාවම අමතකයි. මොන බෙහෙතකට වත්  මාව හොඳ වෙන්නෙ නෑ හුත්තො...මම කොයි වෙලාවෙ ආය උබට කෑ ගහයිද කියලා මන් වත් දන්නෙ නෑ."

"එතකොට තාශී.....අහ්ම් සොරි...උප රැජිනට උබේ කේන්තිය බලනොපාන්නෙ ඇයි?"

"මන් හිතන්නෙ මන් ඒකිට ආදරෙයි බන්....."

" සිරාවටම......හාකො එහෙනම් , උබගෙ ඇස් පාදනවට වඩා නෙවිශ්කව හොයන් ගිහින් ඌ එක්ක මරා ගන්න එක පට්ට සැපයි, මන් ගියා."

කියලා අපේ තේජාන් කලකිරීමෙන් යන්න තමා හැදුවේ...ඒත් ඊට කලින් කුටීරය ඇරගෙන මහතැන ආවා. කොටින්ම එයාගෙ පැමිනීම ගැන කියන්න time එකක් වත් සෙබලුන්ට තිබ්බෙ නෑ. වෙන කවුරුත් නෙවෙයි අපේ මව් රැජින තමා ඒ ආවේ.