"ပြွီ..... ပြွိ..... ပြွီ..... ပြွိ....."
အခန်းရှေ့မှပေါ်ထွက်လာသည့် ကြွက်မြည်သံ။
စင်စစ် ကြွက်မြည်သံမဟုတ်ဘဲ လူကနေ တုပလုပ်ယူသည့်အသံသာ ဖြစ်သည်။ ထိုလူက ရှိုင်းထက်သာ။
အခန်းထဲမှာ manga ဘာသာပြန်နေတဲ့ ကောင်းစေမင်းကို ရှိုင်းထက်က အခန်းအပြင်ကနေ အေးအေးလူလူ လမ်းလျှောက်ရင်း အခန်းထဲသို့တစ်ခုခုရှာသည့်ပုံစံဖြင့် ဝေ့ဝဲကြည့်ရင်း ပါးစပ်ဆော့သလိုလိုနှင့် အချက်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုအသံကိုကြားတော့ ကောင်းကောင်း လုပ်လက်စတွေကို အမြန်လက်စသိမ်းရသည်။ ပင်မှည့်ဂျပ်ဖာခွံထဲသို့ စာမူတွေထိုးထည့်ကာ ဘေးနားရှိ Raymond Murphy စာအုပ်ကို ကောက်လှန်လိုက်ရသည်။
တံခါးကို နားနှင့်ကပ်ကာ အခန်းအပြင်ကို နားစွင့်လိုက်မိသည်။ မကြာပါ၊ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ အစ်ကို့အခန်းက တံခါးဖွင့်သံကြားရသည်။ ခဏနေမှ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။ နွေရာသီမို့ ပူတာရော၊ ဇောကြောင့်ရော ထွက်နေသည့်ချွေးတွေကို အနည်းငယ်သုတ်ဖယ်ရင်း ပြင်ဆင်ကာ အပြင်ထွက်သွားလိုက်သည်။
ထိုင်ခုံမှာဝင်ထိုင်ရင်း ဟိန်းခန့်တို့နှင့် စကားပြောနေသည့် အစ်ကို့ကို ကောင်းကောင်း ခိုးအကြည့်၊ အစ်ကို့အကြည့်တို့နဲ့ တိုက်ရိုက်ဆုံလေရာ လိပ်ပြာမလုံသူပီပီ ချက်ချင်းအကြည့်လွှဲပြီး ဟိုဟာဒီဟာ လျှောက်ကြည့်နေမိသည်။ အစ်ကို့မျက်စိထဲ အလိုမကျမှုတို့ကိုတော့ မျက်ထောင့်စပ်မှ မြင်ဖြစ်အောင် မြင်လိုက်သေးသည်။
"လာမယ့် Monday မှာ ဖွင့်ပွဲတစ်ခုရှိတယ်။ မင်းတို့တွေ လိုက်ခဲ့ချင်ကြလား"
"ဘာဖွင့်ပွဲလဲ ဆရာ"
"ကိုယ့် company ဖွင့်ပွဲ"
"ဝိုး... မိုက်တယ်။ မြန်လိုက်တာနော် အချိန်တွေက။ ဆရာပြောထားတာ သိပ်မကြာသေးသလိုလိုနဲ့"
"ဟုတ်ပ"
ရှိုင်းထက်နဲ့ ပိုင်ကျော်သူတို့ အပြန်အလှန်ပြောသည်ကို အစ်ကိုက ခပ်ပြုံးပြုံးသာ နားထောင်နေသည်။
"ရန်ကုန်မှာ လုပ်မှာလား ဆရာ"
"အင်းပေါ့။ မှော်ဘီမြို့နယ်ထဲမှာရှိတာ။ လိုက်ချင်လား"
YOU ARE READING
ကိုယ့်ဘဝရဲ့ ရောင်ခြည်ဉီး
Random"ပတ်ဝန်းကျင်က ဘယ်လိုတွေပဲ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချနေပါစေ မင်းသာကိုယ့်အနားမှာ ရှိနေပေးမယ်ဆို ကိုယ်တစ်လောကလုံးနဲ့ အတိုက်အခံလုပ်ရဲတယ် ကောင်လေး"
