ကိုယ့်ဘဝရဲ့ ရောင်ခြည်ဉီး

Chapter 25

ည ၇ နာရီ ဂျူတီအထွက်၊ အိမ်ကိုသာ ချက်ချင်းတန်းပြန်ပြီး ရေမိုးချိုး၊ ညစာစားပြီးနောက် ဇေသော် ခဏနားဖို့ပြင်လိုက်သည်။ သီချင်းနားထောင်ရင် ကောင်းမလား တွေးမိတာကြောင့် ကြုံရာသီချင်းဖွင့်ခဲ့လိုက်ပြီး ဝရန်တာဘက် ထွက်လာခဲ့သည်။

ညအချိန်မို့ မီးရောင်စုံကြား ရန်ကုန်မြို့ကြီးက လှပနေသည်။ လေနုအေးက တစ်ချက်တစ်ချက် တိုးဝှေ့လာခိုက် အေးမြသွားတတ်သည်။ အမှောင်ခပ်ဖျော့ဖျော့က ညရဲ့အလှကို ပံ့ပိုးပေးပြီး အလင်းရဲ့အလှကို ပေါ်လွင်စေသည်။

~~~ လေပြေညှင်းတွေ တိုက်ခတ်မှ
သာယာပါတယ် ချစ်သူအပြုံး

အချိန်တိုင်းမှာ အနားရှိမှ
ပျော်ရွှင်ပါတယ် ချစ်သူအပြုံး ~~~

ဇေသော့်စိတ်အာရုံတွင် IT engineer ဆိုသူက နေရာယူစပြုလာသည်။

*4U my dr♡*  ဆိုသည့် ပန်းရောင်အသဲပုံစာရွက်လေးကပ်ထားသည့် အမေရိကာနို‌ ကော်ဖီဗူးလေး။

*4U my Dr.
愛しているよ* ဆိုသည့် ပန်းရောင်လေးထောင့်စာရွက်လေးကပ်ထားသည့် အမေရိကာနို ကော်ဖီဗူးလေးနှင့် ကိတ်မုန့်ဗူးလေး။

~~~ အိပ်မက်ထဲက ထုတ်လို့မရ
ကြင်နာသူရေ မင်းမျက်ဝန်း

ဘယ်လိုမှ ကိုယ် မေ့လို့မရ
ကြင်နာသူရေ မင်းမျက်ဝန်း ~~~

မျက်မှန်အောက်က ကလေးဆန်ဆန် မျက်ဝန်းလေးတွေ။ ဇေသော်နဲ့တွေ့တိုင်း ပြုံးရိပ်တို့သန်းနေတတ်ပေမဲ့ ၃ စက္ကန့်ပြည့်အောင်ပင် စိုက်မကြည့်ဖူးတဲ့ မျက်ဝန်းနက်နက်လေးတွေ။

"ကျစ်...! ရှီး..... ငါ ဘာတွေ တွေးနေလဲကွာ"

~~ Just give me a reason
Just a little bit's enough ~~

ရပ်တန့်သွားသော သီချင်းသံနဲ့ ထွက်ပေါ်လာသော phone ringtone ကြောင့် ဇေသော် ဖုန်းသွားယူလိုက်သည်။

~~ Just a second we're not broken just bent
And we can learn to love again ~~

Contact name က *Yoon Ei San* တဲ့။

ဇေသော် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ လှုပ်ရှားမှုတို့ရပ်တန့်သွားသည်မို့ အတန်ကြာ ဖုန်းကျလုကျခင်မှသာ ကောက်ကိုင်လိုက်မိသည်။