Chapter 23

798 47 17
                                        

"အီး..... လေးတာကြီး"

မနက်နိုးနိုးချင်း ကောင်းကောင်း ညည်းငြူမိသည်။ ခေါင်းထဲမှာ လေးလေးခဲခဲကြီးဖြစ်နေသည်။ မျက်နှာကို ပွတ်သပ်ရင်း ခေါင်းကိုဖိကာ လေးလံထိုင်းမှိုင်းနေသည်များကို ဖြေဖျောက်ရသည်။

"အဲ... ညတုန်းက....."

ညတုန်းက ကောင်းကောင်း ဆိုဂျူတစ်ပုလင်းခွဲကုန်ချိန်တွင် လေ‌နုအေးများကြား အသိစိတ်မကပ်တော့ဘဲ မှောက်သွားခဲ့ရသည်။ တကယ်ကြီးလား။ ထင်တောင်မထားသည့် အရက်ဖြူလေးက အတော်အဆိပ်ပြင်းသည်။

"အား..... F*ck...!"

မနေ့ညက..... မနေ့ညက..... သူ အစ်ကို့ကို..........။

ကောင်းကောင်း‌ခေါင်းထဲမှာ မနေ့ညကအဖြစ်အပျက်တွေ ပြန်ရောက်လာပြီး မျက်လုံးထဲမှာ ကွက်ကွက်ကွင်းပေါ်သလို နားထဲမှာလည်း အသံတွေပါကြားလာသယောင်။

သဲကြီးမဲကြီးငိုယိုရင်း အစ်ကို့ကိုချစ်တဲ့အကြောင်းတွေ ရင်ဖွင့်ပြောဆိုခဲ့သည်။
တစ်ဖက်သတ်အချစ်၏ ဂန္တဝင်မြောက်လှသော နာကျင်မှုဒဏ်ရာတွေကို လှစ်ဟပြခဲ့သည်။
အစ်ကို့ကို *ဦးလေးကြီး*ဟုခေါ်ကာ အသားမယူနဲ့တွေ၊ မလိုက်ဘူးတွေ ပြောခဲ့သည်။
ဂျစ်ကန်ကန်တွေ လျှောက်လုပ်ခဲ့မိသည်။

"အရိဂတိုး"

Japan Anime fan မို့ အဲဒီထဲကပါတဲ့အတိုင်း ကျေးဇူးတင်ကြောင်းကို ကောင်းကောင်း စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြောလိုက်မိသည်။ ခေါင်းကျဉ်းကျဉ်းလေးထဲ အကြောင်းအရာတွေ ဗွက်ထနေပေမဲ့ အပြင်မှာတော့ လူက ကြက်သေသေနေမိသည်။ မနေ့ညရဲ့ မူးရူး‌နေသည့် ကောင်းကောင်းကို ကျေးဇူးတင်လွန်း၍ အခေါင်းထဲသာ ဝင်လှဲအိပ်ပစ်လိုက်ချင်တော့သည်။

ရှက်လိုက်တာ။
ဘယ်လိုမျက်နှာနဲ့ အစ်ကို့ကို ရင်ဆိုင်ရပါ့မလဲ။
မနေ့ညက တရားဝင်ခွင့်ပြုထား၍ သောက်ခြင်းဖြစ်သည်မို့ မူးရူးနေခြင်းအတွက် အစ်ကိုဆူလိမ့်မည်မဟုတ်။
သို့သော် သို့သော်.....၊ အရူးတစ်ယောက်လို ဖွင့်ဟဝန်ခံခဲ့မှုများကြောင့် ကောင်းကောင်း ထူပူကာ အရှက်သည်းရသည်။ အစ်ကိုကရော ဘယ်လိုတုံ့ပြန်မလဲ။

ကိုယ့်ဘဝရဲ့ ရောင်ခြည်ဉီး Where stories live. Discover now