ကောင်းကောင်းတို့တစ်တွေ ဒီနေ့တော့ တက်ကြွနေကြသည်။ ကျောင်းပြန်ဖွင့်ဖို့တစ်လပင် မလိုတော့သည်ကြောင့် ဒီကြားထဲမှာ အေးဆေးနားကြရင်း၊ ကျောင်းပြန်တက်ဖို့ပြင်ဆင်ရင်း အရက်လည်း စမ်းကြည့်ခိုင်းမယ်လို့ပြောထားလို့ ရင်တွေခုန်နေသလိုပင်။ ပုံမှန်ဆို ၁၈ နှစ်ပြည့်ရင် အရက်တို့၊ ဘီယာတို့ကို စမ်းကြည့်ခွင့်ပြုကြပေမဲ့ အစ်ကိုကတော့ ထိခွင့်မပေးခဲ့။ ဒီအပတ်တော့ မုံရွာမှာ တစ်ပတ်လုံးနေမှာဖြစ်ပြီး ဒီနေ့ သူရောရှိပေးမှာမို့ သောက်ခွင့်ပြုမည်ဟုဆိုသည်။
ညရောက်တော့ ခြံထဲက စားပွဲဝိုင်းလေးမှာ "Jinro Chamisul (original)"ဆိုတဲ့ ဆိုဂျူဖာလေးချပြီး ဝိုင်ခွက် ၅ ခွက်ချကာ ရေခဲတုံးလေးတွေရော ထားပေးထားသည်။ ကြက်ကင်၊ ငုံးဉပြုတ်၊ အပ်မှိုထောင်း၊ ပုစွန်ကြော်နှင့် ရေသန့်ဘူးတို့ကိုလည်း ပြင်ပေးထားသေးသည်။ အစ်ကိုက တကယ်ချစ်ဖို့ကောင်းလွန်းသည်။
"ထိုင်ကြလေ"
ဘေးမှာတင် လေးယောက်သား ရပ်ကြည့်နေကြတာမို့ အစ်ကိုက ကောင်းကောင်းတို့ဆီကို လျှောက်လာရင်း ပြောလိုက်သည်။ ကောင်းကောင်းတို့လည်း ထိုအခါမှ အမြည်းတွေဆီ ငမ်းနေရာကနေ ပြုံးပြပြီး ဝင်ထိုင်လိုက်ကြသည်။
"နှစ်ယောက်တစ်ပုလင်း သောက်ကြမယ်နော်။ alcohol က percentage များတယ်။ တော်ကြာနေရင် မူးကွဲနေကြလိမ့်မယ်"
အစ်ကိုပြောလာသည်ကို *ဟုတ်ကဲ့*သာ ပြန်လိုက်ကြပေမဲ့ ကောင်းကောင်းကတော့ မူးကြည့်ချင်သည်။ ရွာကထန်းရည်နဲ့ ဒီကဆိုဂျူနဲ့ ဘယ်ဟာက ပိုမူးစေလဲသိချင်ပါသည်။ သို့သော် ရွာတုန်းကလိုမျိုး ထပ်အရိုက်ခံရမှာကိုတော့ ကြောက်သည်။
ကောင်းကောင်း ဒီအခြေအနေလေးကို သဘောကျမိသည်။ အစ်ကိုနဲ့အတူ လေးယောက်သား ဝိုင်းထိုင်ကာ စကားလေးပြောရင်း ဆိုဂျူလေးသောက်ရင်း မုန့်လေးစားရင်းဖြင့် အေးချမ်းလွန်းသည်။ မီးရောင်ခပ်မှိန်မှိန်က မဖျော့သော်လည်း ဝင်းထိန်မနေ။ ညမွှေးပန်းအနံ့ကလေးနဲ့၊ သီချင်းသံ ခပ်အေးအေးနဲ့။ ကောင်းကင်မှာလည်း လမင်းကြီးနဲ့အတူ ကြယ်ကလေးအချို့က အဖော်ပြုပေးနေသည်။
YOU ARE READING
ကိုယ့်ဘဝရဲ့ ရောင်ခြည်ဉီး
Rawak"ပတ်ဝန်းကျင်က ဘယ်လိုတွေပဲ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချနေပါစေ မင်းသာကိုယ့်အနားမှာ ရှိနေပေးမယ်ဆို ကိုယ်တစ်လောကလုံးနဲ့ အတိုက်အခံလုပ်ရဲတယ် ကောင်လေး"
