İTAATKAR bxb

17

İyi okumalar:)

——

"oğuzu bıraktın mı? nereye gitti?" Dedi kudret sorar bakışlarla engine bakmaya devam ederken.

"onu neden bu kadar merak ediyorsun baba?" Dedi Engin keskin bakışlarını babasına çevirirken bir gündür Oğuz yoktu ve babası her saniye bıkmadan aynı soruları sormaya devam ediyordu.

"o bu ailenin bir ferdi onunla evlisin yarın öbür gün burada olmadığı anlaşılırsa herkes ne der düşünmüyor musun ailemiz için hiç iyi olmaz bu." Dedi baskın sesiyle. Engin güldü.

"Ne gülüyorsun?" dedi kudret kaşlarını çatarak.

"Hiç bu tedirgin hallerin oğuzu bu kadar düşünmen komiğime gitti bilmediğim bir şey mi var yoksa?" Dedi alaylı ve gizli sinirle babasına bakarken.

Kudret bu soruyla dona kalırken bir an şüphe etti Enginin gerçeği bilip bilmediğini tarttı kendince ama anlamadı tabiki ve "ne saklayacağım oğlum ben senin için diyorum git al oğuzu buraya getir." Dediğinde engin bakışlarını babasından çekerek önüne döndü.

Kudret Oğuz'dan nefrette etse onun için bir tehlikede olsa gözünün önünde olması herkes için iyi olurdu en çokta kendisi için çünkü oğuzu tehdit ederek gerçeği engine söylemesini engelleyebilirdi ama artık çok geçti herşey için engin öğrenmişti herşeyi.

Kudret gitmeden önce elini Enginin omzuna koyduğunda engin yumruklarını sıkmaya başladı.

Oğuz'un söylediği şeyler kolay değildi onun için babasının bu kadar cani olması onu şaşırtmıyordu ama bu kadar ileri gideceğini kendi kafasın da oturtamıyordu.

Küçükken babasının oğuz ve ailesi hakkında ona söylediği şeyler Oğuz'dan nefret etmesine sebep olmuştu ve Oğuz'la arasını bozmuştu.

O günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmamıştı öyle şeyler yapmıştı ki oğuzun kendisine olan merhamet bakışları bile nefret dolu olmuştu.

Oğuz kendisine her nefretle baktığında onu ölesiye dövmüştü. Oğuzda boş durmamıştı tabi o da elinden geleni ardına koymamıştı.

Tüm çocuklukları kavgayla geçmişti öncesinde birbirlerinin hayatıyken karşı karşıya gelmişlerdi.

İşte hayat hep böyle değil miydi? ne yarının ne de bir saniye sonrasının nasıl olacağını kestiremeyeceğimiz bir dönemdeyiz.

"Dalıp gittin noldu." Engin duyduğu sesle kendine gelirken sesli bir nefes çekti içine.

"Bir şey yok." Dedi kalın sesiyle yerinde diklenirken.

"tamam öyleyse benim bir kaç işim var ben çıkıyorum." Dediğinde engin başını sallamakla yetindi. Kudret sonr kez "söylediklerimi düşün oğuzu alıp getir buraya gerekirse zorla gerçi o sadece zordan anlar." Diyerek salondan çıktığında engin arkasından baktı sinirle.

"Sende zordan anlarsın Kudret bey." Dedi dişlerini sıkarak.

———
Oğuz'dan~

"Aç olmadığına emin misin bir şeyler hazırladım gel iki lokma bir şeyler ye." Dedi devran oğuza doğru bir kaç adım atarken.

"Aç değilim." Dedi oğuz telefonuyla oynarken.

"Ama bir şeyler yem-"

"Aç değilim dedim devran yeter sıkma beni." Dedi sesini yükseltirken.

"Özür dilerim." Dedi devran başını eğip koltuğa otururken.

"Afedersin sadece biraz canım sıkkın." Dedi oğuz açıklama yapma gereği duyarak.