The Death Oath

Part 23

ජීවිතේ ගෙවිලයන සමහර කාර්තූන්වල පිටුපෙරලෙන විදිහ අපිට හිතාගන්න බෑ. කියවලා ඉවරවෙච්ච පිටුව පෙරලලාදාන්න රාත්‍රී දොලහේ කනිසම වෙනකොට අපිට සිද්ද වෙනවා.නිදහස් නිස්කලංක පරිසරයකට හැමදාම යුහාන් ආසකරත් දැන් දැන් මේ බංගාලාව ඇතුලේ තනියම ගෙවන ඒකාකාරි ජීවිතේ යුහාන්ට ටික ටික එපා වේගෙන යන්න අරන් තිබුනා.වැරදි නෑ ටිකකට හරි හිත නිවුනනම් ඒ පරණ පුස්තකාල කාමරේ ජැනෙල්ලෙ අයිනක පොතක් කියවන මොහොතක විතරයි..ඒ කොහොම උනත් යුහාන් මේ ජීවිතේට ආස කරන්න අරන් තිබුනා.....ටික ටික පුරුදු වෙනකොට මේ ගතිය ඇරිලායාවි කියන බලාපොරොත්තුවක් යුහාන්ට නොතිබුනාම නෙවෙ.

ලිතූ ආවා ගියාවුනත් යුහාන් එක්ක මොකක්දෝ හිස්තැනක් ඉතුරුවෙලා තිබුනා.සමහර විට පුරුදු පරිසරේ නොවිච්ච නිසාවෙන්න ඇති කියලා එයාවම සනසගන්න යුහාන් පුරුදු වුණා.තවත් විටක වෙලාවක් අවේලාවක් නැතුව දැනෙන තෙහෙට්ටු ගතිය එයාව අඬපණ කරලා තිබුණා.... ඇගෙට දැනෙන අසීමත ශක්තියක් එළියට එන්න පොරකද්දින් ඒක ශක්තියක්ද නැත්තන් වෙන මොකක්වත්ද කියලා යුහාන්ට හිතාගන්න බැරි වුනා.ඉතින් මේ දේ ශානිට කිව්වත් එයා ආපිට නිතරම කිව්වදෙයක් තමා "ඕක හොදවෙයි ක්ලයිමේට් එක වෙනස්වුන නිසා ඔහොම වෙන්නෙ අපෙ ෆැමිලි ඩොක්ට ඇර වෙන අයව හම්බෙන්න යන්න එපා" වගේ විකාර... කොහොම වුනත් යුහාන් මේ විකාර තේරුන් ගන්න උත්සහ කරනෙක අතෑරලා දැනට ටික දවසක්.

යෝෂිලා එනගමනත් ඉහළ උසාවියේ තීරනේකට අනුව සති දෙකක් පස්සට ගිහින් තිබුණා. දැන් ඒ සති දෙකෙත් අන්තිම දවස වෙච්චි කොයි තවම එන පාටක් නෑ මන් හිතන්නෙ ඉහල උසාවියේ නඩුකාරතුමා මේ පාරත් කේස් වගේ ඔව් ඔව් වෙන කවුද අයාන් වික්‍රමාරච්චි තමා.

ඕවා මේවා කල්පනාවෙන් කල්පනාව තේවතු යාය මැද්දෑවේ ගල් පතුරක් උඩ ඉදන් හිටපු යුහාන්ගෙන් පිටවුනේ වෙව්ලලා ගියපු සීතල සුසුමක්.ගිටාර් එකෙ ස්ට්‍රින්ග්ස් ටිකට ඩවුන් එකක් දෙන ගමන් කඳු හතරක් මැද්දෑවෙන් ඈතින් පේන රන්දෙණිගල ජලාශේ දිහා බලාගෙන තප්පරයක් දෙකක් යන්න ඇති,ඕන කෙනෙක් මත්කරවන්න පුලුවන් කටහඩක් තිබුන යුහාන්ට වටපිටාවෙන් හමාගෙන යන සීතල හුළග ඇරුනාම මුළු පරිසරේම නිශ්ෂබ්ද වුනේ තේවතු යාය පුරා ඒ හඬ හුළගත් එක්ක ඔහේ මුහුවෙලා ගලාන යනකොට,ඒක රසවිදින්න වගේ කිව්වොත් මන් වැරදි නෑ.