Yandere Games

Prescription: Love

Fabuła:
Budzisz się w szpitalu, nie pamiętając, jak się tam znalazłeś. Miły i troskliwy lekarz zapewnia cię, że będziesz pod jego opieką, cierpliwie pielęgnując cię, byś wrócił do zdrowia. Nikt nie wydaje się wiedzieć, co spowodowało twój stan. Czy odzyskasz utracone wspomnienia...? Czy też upewnił się, że nigdy tego nie zrobisz?

Postacie:
-T.I (hej, to ty!)

-Dr.Anselm (doktor, który się tobą zajmuje w szpitalu. Spotykamy go na samym początku gry. Pan Yandere)

Gra:
Gra jest demem, które postada 2 zakończenia- złe i normalne, które będzie kontynuacją gry. Gra jest przeznaczona dla osób 17+ z ostrzeżeniami opisowej śmierci, trzęsienie ekranu, oraz migający obraz.

Zakończenia:

Złe zakończenie:
Podczas kolejnego dnia zwrócił*ś uwagę doktora. Wtedy dostajemy wybór. Pytasz się go czy możecie wyjść na krótki spacerek, aby wyprostować nogi. Natychmiast spojrzał na ciebie zaprzestając tego co robił. Powiedział, że jeszcze nie możesz tego zrobić. Był*ś zła, ty chciał*ś tylko spacer, nie bieg na maratonie! Próbował*ś go dopchnąć do granicy, mając nadzieje, że ci pozwoli, ale natychmiast zaprzeczył. Coś w tym ci nie pasowało. Jego ton. Przez małą chwile poczuł*ś namiastke strachu. Jednak to szybko zniknęło i wytłumaczył ci dlaczego nie możesz wyjść. Nagle poczuł*ś czuć, że zasypiasz. To było dziwne, nie pamiętasz abyś wziął medykamenty. Wszystko poszło w blur, a ty stracił*ś świadomość. Obudził*ś się w środku nocy i usiadł*ś. Kiedy próbował*ś ogarnąć co się dzieje, pojawił się lekarz. Spytał*ś się go o tą sytuacje, że nagle zasn*ł*ś. Nie był zaskoczony pytaniem, tylko usiadł na krześle przy tobie i powiedział, że to twój mózg tak zareagował poprzez fatyge i myśli jakie posiadał*ś. Coś było w tym nie tak, czujesz to w kościach. Ten na spokojnie dał ci leki. Coś ci się w nich nie podobało. Nie chcesz ich przyjąć. Nie po dzisiejszym. Zrzucił*ś pudełko na podłogę. Wykrzyczał*ś mu, że mu nie ufasz, że ciągle po nich jesteś zmęczon* i masz dość. Próbował cię zapewnić, że te leki mają ci pomóc, ale nie chciał*ś go słuchać. Powiedział, że cię nie zmusi. Było po nim widać, że jest smutny przez to co zrobił*ś. Powoli odwrócił się i wyszedł dając ci spokój. Nagle poczuł*ś mocny ból w środku czaszki oraz uścisk w gardle. Próbował*ś dosięgnąć przycisku, aby go zawołać, ale nie udało ci się. Poczuł*ś jak coś w tobie pękło. Nie wiesz co, ale to coś niedobrego. Upadł*ś na podłogę, krwawił*ś. A chwile później, umarłeś.

Kontynuacja/Neutral Ending:
Podczas kolejnego dnia zwrócił*ś uwagę doktora. Wtedy dostajemy wybór. Pytasz się go czy możecie wyjść na krótki spacerek, aby wyprostować nogi. Natychmiast spojrzał na ciebie zaprzestając tego co robił. Powiedział, że jeszcze nie możesz tego zrobić. Był*ś zła, ty chciał*ś tylko spacer, nie bieg na maratonie! Próbował*ś go dopchnąć do granicy, mając nadzieje, że ci pozwoli, ale natychmiast zaprzeczył. Coś w tym ci nie pasowało. Jego ton. Przez małą chwile poczuł*ś namiastke strachu. Jednak to szybko zniknęło i wytłumaczył ci dlaczego nie możesz wyjść. Nagle poczuł*ś czuć, że zasypiasz. To było dziwne, nie pamiętasz abyś wziął medykamenty. Wszystko poszło w blur, a ty stracił*ś świadomość. Obudził*ś się w środku nocy i usiadł*ś. Kiedy próbował*ś ogarnąć co się dzieje, pojawił się lekarz. Spytał*ś się go o tą sytuacje, że nagle zasn*ł*ś. Nie był zaskoczony pytaniem, tylko usiadł na krześle przy tobie i powiedział, że to twój mózg tak zareagował poprzez fatyge i myśli jakie posiadał*ś. Coś było w tym nie tak, czujesz to w kościach. Ten na spokojnie dał ci leki.|| Przyj*ł*ś je. Obiecał ci, że się tobą zajmie. Położył*ś się ponownie na łóżku, doktor dał ci odpocząć, poszedł i zasnął*ś. 

Link:

https://livingslime.itch.io/prescriptionlove

Fanarty: