The Unbreakable Agreement (Love Boundaries #4) COMPLETED

Baby

Chapter 38

It was positive.

Alam kong nagdadalawang isip ako tungkol sa pagkakaroon ng anak. It's not that I don''t want kids... Not just now but it happened. Alam kong wala sa plano ang lahat... pero ibinigay sa amin ng Panginoon 'to.

Ang baby namin... magkakaaanak ako.

Isa 'yon sa pinakamasayang araw sa buhay ni Xenon. Of course, kahit sabihin niyang okay lang kung sakaling magdesisyon akong ayokong magka-anak pero alam ko rin... na masisiyahan siya kapag naibigay ko 'yon sa kanya. This happened because of Him.

It is a blessing. Masaya ako. Excited lahat lalo na ang mga Madrigal.

My baby...

The fruit of our love. Alam kong niligwak ko na iyon sa isipan ko dahil matanda na ako. At akala ko hindi na kami magkakabalikan ni Xenon. Mahal ko siya at mahal niya ako... kaya nangyari 'to. Pero walang nakapagsabi sa akin na pwede palang maging pansamantala ang lahat.

Na ang kasiyahan iyon ay pwedeng mapalitan ng takot.

Just one morning, I found myself bleeding. Agad akong isinugod sa hospital kasi bigla akong nakaramdam ng sakit sa aking tiyan. It was like a death of me... Nabalot ako ng takot 'di para sa sarili, kundi para sa baby namin.

"W-what?" My mouth parted a bit, gulat dahil sa sinabi ng doctor sa amin.

"We need to do some test and medical procedures... Just to make sure that the baby is doing well. Hanggang may heartbeat... We will do our best," he added.

Hanggang may heartbeat? Anong... ibig niyang sabihin?

I gritted my teeth. Para akong nasuntok dahil sa nalaman. Hindi ako makahinga. Pakiramdam ko may bumabara sa lalamunan ko. What the hell happened?! What...

Xenon kissed the top of my head habang ako ay naiiyak dahil sa takot.

"You'll be fine..." He whispered.

I bit my lip. "Our baby..."

"Sshhh," he nodded. "Siyempre magiging okay ang baby natin, Vina."

I did some test. I need to stay in the hospital. Gabi-gabi akong nagdadasal na sana maging okay lang ang baby namin. I surrendered everything, confessing every night to Him.

Lagi kong pinapasadiyos lahat. This is His plan. I kept thinking every night, bakit... bakit sa akin nangyari 'to? Dahil ba hindi ko ginusto 'to?

Hindi... dahil sa oras na nalaman namin ni Xenon na ibinigay sa amin ang baby namin... mahal na mahal na namin siya.

Naiiyak ako dahil sa takot.

And Xenon will look at me. He saw my fear. He saw anything else in the room. Takot din siya... at palaging hinahawakan ang kamay ko.

Nagdadasal kami pareho para sa baby namin... hanggang sa may naririnig kaming heartbeat. Alam naming lumalaban pa.

Hanggang sa bumaba ang heartbeat niya.

Until it stops beating...

Natulala ako sa screen. That's the time Xenon hugged me. Napailing ako. It wasn't over. Nakikita ko pa ang baby ko... My small baby.

But it was over.

I almost became a mother.

And that almost will always haunt me.

Everyone tells me to be strong... But I don't want to be strong... I want to be a mother. With that baby.

"Vina..."