Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
...
" Anne ben artık 13 yaşındayım... Bana artık kim olduğunu falan anlat "
Pâyiz , pastasını üflediği gibi kendisine soru soran oğluna hayretler içinde baktı. 13 yaşındaydı artık , daha şimdiden çok zeki ve akıllı bir çocuktu . Annesine bu yaşına kadar hiç bir sorun çıkarmamıştı Dijvar .
Büyüdükçe yüz hatları birebir babasınınki gibi oluyor , babasının kopyası haline geliyordu. Tabii bu Pâyizin gözünden kaçmıyor değil. Oğlunun, katiline benzemesi canını çok acıtıyordu ama bunu belli etmemeliydi . Çoğu yeni arkadaşları onun Dijvara tek bakamayacağını bu nedenle evlenmesi gerektiğini söylesede Pâyiz 13 yıl boyunca oğluna tek başına iyi bir şekilde bakmış , büyütmüştü . 13 yıl boyunca olabildiğince oğluna en iyi şekilde bakmıştı.
" Nasıl yani anlamadım ? "
" Yani diyorum ki , annemi tanımak istiyorum . Söyleyin majesteleri nerelisiniz , anneannem var mı adı ne babannem , dedem halam , teyzem falan "
Artık annesiyle arkadaş gibi olmuşlardı , sağlam bir dostlukları vardı ..
" Tabi prensim . Mardinliyim , Kızıltepeliyim . Anneannen yıllar önce öldü , dedende . Babaanen ise kaza da öldü daha doğrusu hepsi düğüne gidiyormuş halan amcan deden babannen falan . "
Dijvar duydukları ile çok üzülmüş olacaklardı ki yüzü düşmüştü . Böyle acılı bir hikaye beklemiyordu. Onlar için üzülmüştü.
"Anne... Ben seni asla bırakmayacağım..."
. . . .
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
