Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Yerin ve göğün birleştigi o muazzam yerde buluşalım sevdiğim ...
Bu not sana sevdiğim ; beni de bir gün fark et ama artık koca bir umutsuzluk bataklığına haps oldum ben . İmkansızımsın sen benim ,ellerimde değilsin ama kalbimdesin...
Bu not sana sevdiğim ...
. . .
PÂYİZDEN
İnsan neydi ?
Ne için var olmuştum ben ? Kaderim daha ben doğmadan önce belirlenmişti, ben koca konağın bahçesinde oynarken bilemedim yılar sonra o konağın bahçesinin bana mezar olacağını.
Keşke en başa dönseydim, keşke babamın beni verdiğini duyduğum anda ansızın kaçsaydım , ama yapmadım yapamadım ...
Kim bilir ne zaman can vericektim , Êzmân Eroğlunun ayaklarının dibinde , lakin bedenimden önce ruhum amansız bir ölüme yakalanmıştı zaten.
Gözlerimde ki ağrı ,ağzımdaki iğrenç tat ve tüm vücudumu saran o acı beni gerçekliğe uyandırıyordu , en son ne olmuştu ben ne yaşamıştım ? .
Gözlerim yavaş yavaş karanlıktan çıkıp ışığa değince bir yanma oluştu göz bebeklerimde , gözlerimi açabildiğimde sanki kulaklarımda açılmış gibi makine sesleri doluştu kulağıma .
Burası normal bir oda veya ev değildi , etrafıma iyi bakınca bir hastane odasında olduğumu anlamıştım ,ve şimdi her şey aklımda yerine gelmişti .
Acaba öldümü o ?
Yaşıyor mu ?
Kocaman bir ürperti sardı bedenimi ve zihnimi . Bedenimdeki acıyı bile unutmuştum aklımda olan tek şey , Êzmân dı , hayır ona karşı hissim yoktu tek derdim onun benim yüzümden ölebileceği durumu.
Onlar benim ruhumu öldürmüş, çocukluğumu elimden almış olsalar bile ben birini asla öldüremezdim bu yoktu benim doğamda.
Aniden içeriye giren beyaz önlüklü doktor ve siması yüzüme kazınan Esma, girdi içeriye girmişlerdi .
Şaşkınca onlara bakarken orta yaşlardaki bayan doktorun yüzünde hafif bir tebessüm oluşmuştu ve ne acayip ki aynı tebessüm Esmanın da yüzünde belirmişti .
" İyimisiniz Pâyiz Hanım ?"
Sesinde gayet sevecen olan doktor aylar sonra kalbime sevgisizliğin sancısını sokmuştu.
Çok mu zordu ailemin beni sevmesi .
Esma hemen yanıma gelip kalkmama yardım ettiğinde ona minnet dolu bakışlarımla bakıyordum .
" O nasıl ,öldümü ?"
Ani panik ve korkuyla iki dudağımın ortasından sadece bu kelimeler çıkmıştı.
