Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
'You're my baby, say it to me.'
-
Karşımdasın, hemen karşımda. Elimi uzatsam sana dokunacak gibiyim.
Kollarım kanıyor, sanırım bileklerim de öyle. Neden demeyecek misin? Diyor musun? Aslında o kıza bakıyorsun ama ben dediğini varsayacağım, zihnimde konuştuğunu.
Sadece bil istiyorum, sesin eskisi kadar net değil.
Bunu kaç kere daha söyleyeceğimi bilmiyorum. Buraya kaç kere daha yazacağımı bilmiyorum; seni özledim.
Gülüyor musun? Gülme. Sebebi bu.
Hayatımın hiçbir anında bir insanı böylesine özlediğimi hatırlamıyorum.
Anlayacağın, kanıyor olmamın sebebi sensin.
Herkesin bana deli gibi bakmasının sebebi sensin. Bir türlü hayatıma devam edemiyor olmamın sebebi sensin. Geceleri gördüğüm kabusların sebebi sensin. Sürekli gitmelerimin sebebi sensin.
Artık eski ben olmamamın sebebi sensin.
Söylesene, aklımı kaçırmama değdi mi? Sanırım günün 24 saati 'neden?' diye düşünüyorum. Ve hiçbir cevap bulamıyorum.
Seni eskisi kadar görmüyorum. Karşı binamda olmandan bahsetmiyorum, hayaletin artık odama kadar takip etmiyor beni, dedim ya sesini de duymuyorum. Bendeki sen tükeniyor, beraberinde ben de azalıyorum. Sürekli herkesin nefret ettiği kişiye dönüşüyorum. Yoruldum.
Theodore, nefret ettiğin birine nasıl aşık olduğunu söyledin?
Bende sevilecek çok şey olduğunu söyleyip nasıl hiçbir yanımı sevemedin?
Dudakların aralanıyor, kucağındaki kıza bir şeyler fısıldıyorsun. Gözlerim iyi görmüyor ama açık penceremden sesler kulağıma doluşuyor. 'Bebeğim' diyorsun. Dolu gözlerimi kapatıyorum.
Ona neden bebeğinin ben olduğumu söylemiyorsun?
Yorgun olduğum için bu duvarın dibinden kalkamıyorum. Burayı kirletiyor olmam umrumda değil, kanıyor olmam da. Aslında kafanı çevirsen beni görebilecek bir yerdesin ama bakışların hiç bana değmiyor. Beni kurtaracağına olan umudum her saniye azalıyor.
Tüm hayatımı senin yapacağın seçimlere bırakmış olmama gülmek istiyorum ama dudaklarım kımıldamıyor. Sadece gözyaşlarım dökülüyor.
Aptal gibi hissediyorum. Son saniyelerimde böyle hissetmem kaderin bir oyunu mu? Hiçbir zaman düzgün seçimler yaptığımı savunmadım ama senin tek doğrum olduğunu savundum.
Theodore, lütfen bana bak. Sensiz geçirdiğim saniyeler cehennem.
Belki bir gün, bir yerde yeniden karşılaşırız ama o zamana kadar bu hasret beni yavaş yavaş öldürecek.
