Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
'Why, why? Do you live in my mind, mind?'
-
Üşüyorum.
Sana bu mektubu neden yazdığımı ve neden söze böyle başladığımı bilmiyorum.
Ama işin aslı, sahiden de üşüyorum çünkü sana gelmeme izin vermiyorlar. Sana artık mektuplarını ben getiremeyeceğim için üzgünüm.
En son günümün nasıl geçtiğini sormuştun; uyuyor, uyanıyor ve seni özlüyorum. En çok seni özlüyorum. Yanımda olmanı, sıcaklığını, kokunu özlüyorum.
Sanırım gittikçe aklımı kaybediyorum. Çünkü bu mektubu yazarken yanıbaşımda durman akıl işi değil. Sesini artık hatırlamıyorum. Kaç aydır buraya hapis olduğumu bilmiyorum.
Başım ağrıyor, gülme, ağrılarımın sebebi sensin ve bundan mutluluk mu duyuyorsun?
Neden sürekli aklımdasın Theodore? Evin yok mu senin?
Hayır, böyle yazdığıma bakma. Ağrılarımın sebebi olmanı çok seviyorum. Ama tek sebebi olmaman beni kahrediyor.
Yaşamak istiyorum Theodore. Dolu dolu, bağıra çağıra, güle oynaya, düşe kalka ve en çokta seni sevdiğimi söyleyerek bir ömürü geçirmek istiyorum. Olmuyor. Olduramıyorum.
Karanlığım ağır basıyor ve bir köşe başında ölüp gideceğim hissi yakamı bırakmıyor. En kötüsü ölüp gitmek değil biliyor musun, en kötüsü yalnız ölecek olmak. Söylesene bana, senin kolların varken neden ait olamadığım bir evin köşesinde ölüyorum?
Bu mektubu sana getiremeyeceğimi, mezarının başında okuyamayacağımı biliyor olmak kalbimi sızlatıyor.
Şu an yanıma çömelmiş 'ağlama.' diyerek fısıldıyorsun. Sana bakamıyorum Theodore, yüzün tanıdık değil artık. Sadece sesinle yetinmeye çalışıyorum ama yapamıyorum. Zihnim izin vermiyor. Daha fazlasını istiyor. Ve sana kavuşmanın tek yolunun bir köşede ölüp gitmek olduğunu bana hatırlatıyor.
Sanırım bu sana yazacağım son mektup olacak. Senden bir saniye daha ayrı kalmayı düşünmüyorum Theodore. Beni kabul edecek misin bilmiyorum ama bildiğim tek şeyi yapıyorum.
Sana geliyorum.
-
'Said you looked past my love While I came with open arms For you'
