Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
'Fade into you, Strange you never knew'
-
Varsın... Bir varsın, bir yoksun..
Burnuma ansızın dolan bir yabancının parfümü varlığını yeniden hatırlattı. Yeniden dememe bakma, lafın gelişi. Bazenleri beynim senin benim olmayışını bana unutturmaya çalışıyor ama hayat ya işte, her şekilde imkansızlığımızı gözüme sokuyor.
Aldığım her nefeste kokun ciğerlerime hücum ediyor. Dinlediğim her şarkı sanki oturup sözlerini ben yazmışımcasına seni anlatıyor. Sen, bu şehirin her sokağında seni öpmeyi hayal ederek, sokak sokak gezmeme sebep oluyorsun.
Baktığım her yüzde senden bir parça görüyorum. Okyanus mavisi gözlerde bile kahvenin en acı tonlarını görmek nasıl bir deliliktir ki?
Takıntılı gibi mi duruyorum? Sana işin aslını anlatmamı ister misin?
Sanırım, ben aşka aşığım. Bana yaşadığımı hissettirecek herhangi bir şeye ölesiye tutunuyorum. Tutunmazsam yaşadığımı hissetmiyorum. Mantıklı geliyor mu? Sana sen olmadan ölüden farksız olduğumu söyledim. Evet az önce tam da bunu söyledim. Hâlâ anlamaman ne tuhaf.
Sana aşık olduğumu düşünmüyorum. Bir gün aşık olabileceğimi bile düşünmüyorum ki ben. Sadece gözlerimi kapattığım her an canıma kast ediyorsun. Gözlerin zihnimin her köşesinde yer ediniyor. Sırf bu yüzden oturup seni çizmek istedim. Seni çizip kafamın içinden atmak istedim. Yapamadım. Ne çizebildim ne de zihnimden atabildim.
Sanatçının laneti nedir bilir misin?
Hayatımda ilk defa birinin gözlerini çizmek istedim. Ve yine hayatımda ilk defa, duyduğum bir şeye inanarak seni kaybetmekten çok korktum. Komik, sanki sana sahipmişim gibi saçma korkularım var.
Ben sadece.., seni çizersem hiç benim olamayacağından korktum.
Bu demek değil ki benim olabileceğine dair umudum vardı. Yoktu. Yine de bile isteye daha da imkansızlaştırma ihtimalim hoşuma gitmemişti.
Şimdi baktığımda, seni en son görüşümün üstünden haftalar geçmiş olduğunu fark ediyorum. Her zamanki gibi ölü hissediyorum. Uyuyamıyorum. Odaklanamıyorum. Hayatıma devam edemiyorum, ki devam edebileceğim bir hayatımın olduğu da meçhul. Sen de yoksun zaten. En zoru bu. Olmayışın.
Başım öyle bir ağrıyor ki, kafama sıkasım var. Ama onun yerine kalkıp titreyen ellerimle seni çizmeye karar verdim.
Sanatçının laneti mi? Umrumda değil. Sana bu satırları yazarken zaten lanetli olduğumu fark ettim.
-
'Fade into you, I think it's strange you never knew'
