Adel/ Bölüm 6

2 1 0
                                        

Burnuma gelen reçel kokusu ile gözlerimi açıyorum. Olduğum kulübede benden başka biri var olmalı. Kaynayan tencereyi görüyorum.

Ama yatağa bağlanmış ellerim hareket etmemi engelliyor.
- Susadım.
Dudaklarım çok kuru. Su içmek istiyorum. Sesimi sanki duyan yok. Nerede olduğum hakkında ise hiçbir fikrim yok.
Kulübenin kapısı açılıyor. Gabriel'in elinde bulunan kovayı görüyorum.
- Adel. İki gündür seni bakıyorum.
- Beni neden kurtardın?
- Hep istediğin kaçış gerçekleşti. İpleri çözüyor.
Kokusuna burnum artık hiç yabancı değil. Bana su veriyor.
- Adel. Az içmelisin.
- Ben iyiyim.
- Değilsin.

Yataktan kalkmak için hareket etmeye çalışıyorum. Kemiklerim acıyor. Gabriel haklı. O beni tekrar yatağa yatırıyor.
- Reçel mi yaptın?
-Hayır. Sadece meyve karışımı. -Kokusu harika.
Sessizlik oluyor. Gabriel tenceredeki meyve karışımını küçük kaselere döküyor.
- Soğumadan tadına bakman mümkün değil.
Gelip yanıma oturduğunda aklımdan geçenleri ona soracaktım. Ama o benden önce konuştu.
- Adel. Ben herkesin bildiği ve tanıdığı adam değilim. Bu kulübe bana ait hiç olmadı. Sahip olduğum hiçbir şey benim hayatım değil.
- Gabriel. Bilmece gibisin.
- Bilmecenin cevabını bilirsin. Ben doğdum. Bir kimliğin arka yüzü oldum. Kalkıp beni kucağına aldı. Kulübeden çıkınca etrafımızda bulunan kurt kafalarını gördüm.
-Öldürülmüş kurt mezarlığı mı?
- Soy daima korunmak istendi. Hepimiz için birimiz anlayışı vardı. Ünlülerin arkasında görünmeyenler. Korkuyordum. Nasıl büyümüş olabilirdi? Hangi anahtarlar hayatının sır kapıları bana açacaktı? Onun bilinmeyen dünyasında ayakta kalmak zordu.
Oldukça büyük mezarlığın sonunda dikenleri gördüm. Bu yeri gizli yapan çatı görüntüsü vardı. Herhangi birinin dikenlerin kapatmış olduğu kulübe ve mezarlığı bulmasının imkanı yoktu.

-Süürü büyür iken canavar özgür kaldı Adel. Senin kurdun uyuyor. Ama biz görünmeyenler şanslı değildik. Daha sonra beni kulübeye getirdiğinde yatağa oturmayı başardım.
- Sanki daha iyiyim.
- Ölülerin ruhu bizimle.
Soğumuş olan meyve karışımı harikaydı. Yedikçe yemek isterken Gabriel eğilip kaseyi elimden aldı.
-Fazlası zarar.
Beni kucağına aldığında şaşırdım.
- Ben henüz iyi değilim.
- Seks yapacak olduğumuzu
söylemedim. Sadece sana bakmak istedim.
Elleri sırtımda dolaştı.
- Sırtın sağlam değil ama kemiklerin oturmuş yerine Adel.
-Doktor değilsin.
- Uzun süre ormanda yaşayınca kırık, düşme, bayılma gibi sorunlarda bir başına kalıyorsun. Ondan dolayı seni bir yere götürmek yerine bu kulübede tutmak zorunda kaldım.
- Alpha Alex ile senin bağını çözmek isterim.
-Kargaşa ve kaos ben istemiyorum.
- Anlaşmanız mümkün mü? Pek değil. Sen yanımda bulunduğun sürece onlar bizim peşimizden gelecek. Luna olduğunu hatırla.
- Kucağında niye tutuyorsun öyle ise beni Gabriel?
- Seni bırakmaya gönlüm razı değil Adel. Sen benim eşimsin. Büyümeyi, yürümeyi, koşmayı öğrenmen için daima artık yanında kalacağım.

Sevinçten akan yaşlarım beni şaşırttı. Gabriel'in sert bakışlarını gördüm.
- Özür dilerim. Endişe etme. Ben iyiyim.
- Biliyorum. Sadece duygusal Adel olman hoşuma gitmedi.
- Ağlamak, beni güçsüz kılmaz. Seni işaretlemek istiyorum.
Kucağından kalkmak istiyordum. O beni serbest bıraktı.
- Gabriel beni işaretlemek isteyen yapardı. Duydun mu? Umut verip beni heves ettirme kendine.
Gabriel ayağa kalkıyor. Diliyle boynumu yalayıp giymiş olduğu gömleği kenara atıyor. Dişlerini geçiriyor bana. Acıdan daha çok zevk alıyorum. Çünkü; onu istiyorum.
Geriye çekilip bana bakıyor.
- Adel. Beni senin yap.
Şaşkına dönüyorum.
- Zaten benimsin.
- Boynumda senin diş izin olmalı.
-Ama bu saçmа.
- Değil. Benim dişim var diye gezmek istiyorum ormanlarda.

Aslanın, dişisi aslandır diye babam bir masalı anlatmıştı bana. Gabriel bana olan aşkını ilk kez böyle dile getirince boynunu öptüm. Dilimle boynunu hafifçe yalayıp dişimi geçirdim.

İnilti sesi kulağıma gelince bende onun gibi yaptım. Geri çekildim. Gabriel gelip bacaklarımı saran ince siyah kumaşı çekip aldı. Uçurumdan aşağıya kendimi bırakınca beni bulup getirmişti kulübeye. Üstümü değiştirip kumaşla bedenimi sardı. Şimdi ise çıplak olarak karşısında duruyordum.

Gabriel'in sıcak vücudu beni tutku ile kendine çekiyor. Vücuduna göz gezdirir iken elleri kalçamı kavrıyor. Gözlerimi kapatıyorum. Onun yumuşacık dudakları beni başka diyarlara götürüyor. Kulağımda inilti dolu sesi var. Sıcacık atıyor kalbim. Ya da ben fazla ateşli hissediyorum. Gabriel'in oldukça meşgul olduğunu görüyorum. Bedenimin her noktası onunla bir bütün halinde hareket halinde. İkimiz yatakta birbirimiz ile savaşıyoruz.

Tek hatırladığım yorgunluktan uykum geldi diye kulağına fısıldadım. Gabriel benim üstümden kalkıp yanıma uzandı. Dudakları hala beni öpmek için hazırdı. Ama böyle yapmadı.
- Yorgun gözüküyorsun. Uyu Adel. Teşekkür ederim. Böyle ateşli bir eş olduğun için seni mutlu edeceğim daima.

Boynumu işaretlemiş olduğu noktadan tekrar öpüyor. Aşırı hassas nokta olduğunu bildiği için gülümsüyor.
- Zevkle seninle öpüşürüm Gabriel. Ama rüya görmek istiyorum artık. Son hatırladığım şey beni sıkıca kendine çekip sardı.

Kokuyu alıyorum. Onun durmak bilmeyen oğlunun kokusu. Yapmak zorundayım. Adel'in iyiliğini istiyorum. Onu sürü ile bırakmak zorunda hissetmiyorum. Artık onun sıcacık yastığında sadece benim nefesim olacaktı. Yüzünü saklar isen düşmanının artar. Kim olduğunu söyler isen saygı duyulur. Alpha Alex böyle değildi. Adel'in ailesini öldürdü. Bizden birilerini sevmiyor. İstediği ise kadim sırlar. Adel'in anne ve babası susturuldu. Suç bana kaldı. Adel'in kurdu şimdilik uyuyor. Yıllarca kurdu böyle kalmaz.

Hepimiz için değil ikimiz için kan dökmek için hazırım. İşaretli eşim geleceğim. İstila et geri çekil mantığım yok artık. Sahiplenme dışında tüm dürtüleri bırakıyorum. Yataktan kalkıp benim için değerli olan

Adel'in üstünü örtmeye başlıyorum.
- Geleceğim sevgilim.
Gidişim onu korkutmuş olabilir. Ama döneceğim. En azından ben gelene kadar uyanır.

Dikenlerin arkasında dolaşıyor. Aç farelerin peynir aramasını bilirsiniz. Alpha Alex için gün aydınlık başladı. Kan dolu bitecek. Biricik oğlunu görüyorum. Tek başına gelmiş olması oldukça cesurca. İnsan formuna dönüşüyor.
- Gabriel. Adel'i almaya geldim. Ağacın arkasından çıkmıyorum. Civardaki kokuları burnuma çekiyorum.
- Kokun yoğun Gabriel.
Ona cevap vermek yerine canını alıyorum.
Nick ölmüştü. Onu babasına götüreceğim sırada gelen ayak seslerini duydum.

Alpha Alex ve sürüsü oğlunu arıyordu. Kulübeye geri dönmek ve savaşmak arasında kaldım. Hepsini öldürmeye çalışmak yerine intikam ateşini yakmak daha iyiydi. Nick'in bedenini alıp gölün kenarına kadar götürdüm. Sürü ile aynı ormanda isek dikkatli olmam lazımdı. Kulübeye kadar takip nasıl yapılmamıştı acaba diye düşünmekten kendimi alamadım.

Sürünün yakınına gelince durdum. Onu gördüm. Konuşuyordu. Haydut Kevin çok iyi iz süren kurtlardan biriydi. Burnu en az hassas kokuları alırdı.
- Alfa oğlunuz bu noktada durmuş olmalı.

Kevin eğilip yerdeki kana baktı.
- Henüz kan kurumuş değil.
Nick çok yakında sürü tarafından bulunmuş olacaktı. Kevin ve diğerleri dikenleri geçmeden önce eve döndüm. Adel'in hala uyuyor olması işimi kolaylaştırdı. Onu alıp kendi ailemin ilk yaşadığı vadiye götürmeye karar verdim. Vadi çok güzel olmasına rağmen kimse oraya pek gitmezdi. Büyücü Sidney herkesin korkularını bilirdi. Sidney'in gözüne takılanlar bir başka sürüye yem olurdu.

Sırtımda uykusundan ödün vermeyen eşim vardı. Tüylerim onun tatlı uykusuna ayrı katkı veriyor olmalıydı. Bugün bizim için vadi artık ev değildi. Alpha Alex ve adamlarının değdiği topraklarda sadece acı filiz atardı göğe. Kalbim şimdiden onun köklerine alışmıştı.

Silgi 🙋Hikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin