"kookieလေး အခုတလောအဆင်ပြေရဲ့လား"
"ဟုတ်..ပြေပါတယ်hobi hyungရဲ့"
"အွန်း..Jin hyungကတော့ပြောပါတယ် အရင်ကထက်စာရင်kookieလေး ပိုလန်းလန်းဆန်းဆန်းဖြစ်လာတယ်တဲ့"
"အဲ့တာဈကြောင့် ကျွန်တော်hyungကိုပြောနေတာ...ဆေးခန်းသွားစရာမလိုတော့ပါဘူးဆိုတာကိုhyungကအတင်းတွေ တစ်ပတ်တစ်ခါဆေးစစ်ခိုင်းနေတာ"
"Taehyungကစိတ်ပူလို့နေမှာပါkookieလေးရဲ့..သူမပြောနဲ့hyungတို့တောင် ဒီအကောင်ပေါက်လေးကိုစိတ်ပူနေရတာ"
Hobiတစ်ယောက်jungkookရဲ့နှာခေါင်းလုံးလုံးအားညှစ်ကာ ဆိုလိုက်သည်။
"ဒါနဲ့...နှစ်ယောက်ကြားကအခြေအနေကရော ဘယ်လိုဖြစ်နေပြီလဲ"
"ဒီလူပျိုကြီးကတော့လေ သူ့မှာမရှိတိုင်း..သူများအကြောင်းပဲလိုက်စပ်စုနေတယ်"
"အောင်မာ..ဒီကောင်လေး လူကြီးကို..."
"ဟီး..စတာ စတာ"
ပြောချင်ရာပြောပြီး သွားဖြဲပြနေတဲ့jungkookကြောင့် hoseokတစ်ယောက်မရယ်ပဲမနေနိုင်။
"မစနဲ့တော့.. hyungတကယ်စပ်စုချင် အဲ..တကယ်သိချင်လို့ပါ"
"ကျွန်တော်တို့ တွဲနေကြပြီ"
"ဟေ..လက်ခံလိုက်ပြီပေါ့"
"ဟုတ်"
လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ပတ်ကျော်ကျော်လောက်ကဖြစ်သည်။
"မျက်ဝန်းဝိုင်းလေး~"
"ဟုတ် hyung.."
နာမည်ခေါ်ပြီး စကားသံထွက်မလာ၍jungkookကြည့်လိုက်ရာ hyungကသူ့အားအဲ့ဒီအညိုရောင်ဖျော့ဖျော့မျက်ဝန်းတွေနဲ့ပဲစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။Hyungဟာ တစ်ခုခုကိုအလေးအနက်ပြောချင်နေပုံပင်။
"တစ်ခုခုပြောစရာရှိလို့လားhyung"
"မျက်ဝန်းဝိုင်းလေး တစ်ခုခုကိုစိုးရိမ်နေတာမျိုးရှိလား"
"ဟွမ်..ဘာလို့လဲhyungရဲ့"
"..."
Hyungဆီကစကားသံထပ်မလာ။
"Hyungပြောတဲ့ စိုးရိမ်နေတာမျိုးဆိုတာဘာကိုပြောချင်တာလဲhyung"
"ကိုယ်နဲ့ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခုစိုးရိမ်နေတာမျိုး
...ကိုယ့်ကိုယုံကြည်ဖို့ခက်ခဲလောက်မဲ့အခြေအနေတစ်ခုခုများမျက်ဝန်းဝိုင်းလေးဆီမှာဖြစ်နေမလားလို့ပါ"
