"Bu yasak ateşi sen yaktın, Defne," Kaya'nın parmaklarının tersi kolumu okşamaya devam ederken sıcak nefesini omzuma üflemişti. "Ve benden söndürmemi bekleme. Eğer ki bir gün söndüren kişi sen olursan da, inan bana, bu sefer yangını çıkartan kişi be...
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
—
Ozan'ın Erkan'ı nasıl polisten önce bulduğunu bilmiyordum ama oraya vardığımızda Kaya'nın adamlarından başka hiç kimse yoktu, o da zaten bir elin parmaklarını geçmiyordu.
Kaya arabasını Şile'deki bir sanayi bölgesinin önüne park ettiğinde dışarısı zifiri karanlıktı. Etrafımdaki ürkütücü atmosfer yetmezmiş gibi normalden daha da huysuz ve ciddi duran Kaya arabayı durdurduğu gibi kilitleri açtı. "Burada bekle."
"Ne?" Daha kapısını açmadan elinden yakaladım. "Yok abi, hayır. Kaya, beni burada bırakamazsın ya."
"Defne. Gelmiyorsun."
"Ofise kilitleseydin o zaman. Durmam ben burada." Kapıyı açıp çıktığımda pabuç kadar dilimden hiçbir iz kalmadı ve saniyeler içinde Kaya'nın arkasındaki yerimi buldum. Omuzunun üzerinden attığı bakışı karanlıkta dahi olsa çok iyi seçebiliyordum. Göstereceğim sana bu inadını bakışıydı bu. Tabii sonrasında kolumdan yakaladığı gibi beni arkasından sürükledi, ki bana çok uyardı.
Arkasına yapışmış bir şekilde ilerlerken bize doğru gelen bir adam fark ettim. "Kaya, gel abi. Adam ileride."
Kaya devam ettiği sırada pek de sağlam durmayan bir binanın arkasında, eskimiş, uzun zamandır dokunulmamış bir çöp konteynerinin etrafına toplanmış birkaç adamı ve tuttukları ışıkları gördüm.
Sonra da onu. Erkan'ı. Yerdeydi, hareketsizdi. Beyaz kapüşonu ise kanlar içindeydi.
Yerdeydi, hareketsizdi, ölüydü. Tanıdıktı.
Tanıdıktı çünkü sadece birkaç gün önce onu aynı kıyafetler içinde görmüştüm. Evine gitmiştim. Benden, bizden kaçmıştı.
"Kaya," diye mırıldandım sessizce, küçük bir çocuk gibi arkasına saklanmak istedim. "Kaya." Diye tekrarladığımda ne demek istediğimi anladığını biliyordum. "O gün mü ölmüş? Bizden kaçtıktan sonra mı?"
