Visioen

- 3 -

'John' zei Liv luid.

'Ken je hem' vroeg de koning terwijl hij weer naar Liv keek.

'Ja' zei Liv 'dat is een vriend.'

'Oké zei de koning 'maar ik zal haar pas laten gaan als je een gevecht wint.'

'Dat is goed' zei John.

'Nee' zei Liv 'niet doen alsjeblieft.'

'Hou je mond' zei de koning 'nog één ding... het gevecht zal tegen mij zijn.'

'Ik zal alles doen voor haar' zei John.

'Mooi zo' zei de koning.

'Ik heb nog een vraag' zei John.

De koning draaide zich om en liep naar een ronde kooi die in de hoek stond hij stopte Liv erin. Hij deed het deurtje op slot en zei 'wat is je vraag?'

'Hoe heet u?'

'Mijn naam is koning Kolus.'

Hij pakte de kooi op en hing het aan een haak 1 meter boven de grond. John en koning Kolus keken elkaar aan. Koning Kolus maakte zich net zo groot als John en gaf hem een hand. 'Zullen we dan maar beginnen met het gevecht' zei Kolus.

John knikte kort. 'Ik ga me even omkleden' zei Kolus en hij liep weg.

John keek naar Liv. 'Waarom deed je dat' zei Liv 'je kan dat nooit winnen.'

'Waarom niet' vroeg John 'ik heb de gave van de kracht.'

'Maar hij kan zich heel groot maken jij niet' zei Liv 'ik wil dat je blijft leven, oké?'

'En ik wil jou vrij krijgen' zei John.

Op dat moment kwam Kolus terug en hij zei: 'nou dan is nu je kans.'

Liv keek naar Kolus hij had geen shirt aan maar wel een korte broek. Kolus had veel spieren en als je zo zou kijken zou je zeggen dat hij net zo sterk was als John. 'Laten we beginnen' zei Kolus.

'Nee' riep Liv. Ze begon te trekken en duwen aan het deurtje.

Resus liep naar de kooi en pakte Liv eruit hij gaf haar aan twee mannen die haar vasthielden. Liv probeerde tegen te stribbelen maar de mannen pakte haar goed vast. Resus pakte een stuk stof en deed dat voor haar mond en bond het aan de achterkant vast zodat Liv niks kon zeggen of roepen. Liv keek kwaad naar Resus. Hij grinnikte, liep een stukje van haar af en ging naast een van de mannen staan. 'Goed' zei Kolus 'Resus wil jij het startsein geven.'

'Natuurlijk Sire' zei Resus, 'zijn jullie klaar?'

'Ja' zeiden John en Kolus allebei.

'Begin' riep Resus.

Liv keek angstig toe hoe de jongens om elkaar heen draaiden. Kolus viel als eerste aan en ze begonnen nu echt te vechten. Ze begonnen elkaar heel hard te slaan in het gezicht. Na 5 minuten sloeg Kolus John zo hard dat John 3 meter verder belande. Liv probeerde zich los te wurmen. John probeerde op te staan maar hij viel weer op de grond. Kolus lachte, hij zei: 'mannen stop hem in de kerker en laat hem er nooit meer uit.'

Liv werd heel kwaad. Opeens begonnen haar ogen licht te geven en er kwamen twee witte lichtstralen uit haar handen. De mannen die haar vasthielden werden weggeduwd. Liv liep naar Kolus en gaf hem een klap in zijn buik. Kolus kwam 5 meter verderop terecht. Liv werd belaagd door 5 mannen tegelijk. Maar ze stootte ze allemaal weg. Ze ging naar John. Nog meer mannen vielen haar aan en ze werd nog kwader een maakte een draaikolk om haar heen. John lag midden in de storm. Hij kwam bij en zag dat Liv voor hem stond. Haar ogen gloeiden. 'Liv' zei hij voorzichtig.

Maar opeens werd hij beetgepakt en door de storm heen getrokken naar buiten. Kolus hielp hem omhoog en zei: 'je moet haar stoppen! Alsjeblieft, dan kunnen jullie beiden gaan!'

'Ik zal het proberen' zei John twijfelend. Hij had geen idee hoe hij haar ooit kon laten stoppen! Opeens kwam er een wolk van mist in de zaal. Liv en John hoorde zeggen: 'mijn Roos, stop.'

De storm verslapte iets en ging toen hevig door. John kwam er doorheen en pakte de hand van Liv. De storm hield op en Liv viel flauw het laatste wat ze zag dat John werd beetgegrepen door twee mannen en ze zag ook een sliert van mist die haar optilde. De graaf dacht ze. Toen werd alles zwart voor haar ogen