Kristel's POV
~~~~~°~~~~~
Mahirap palang pag-aralan ang Chemistry.
Pero pag-iigihin ko pa para makapagtapos ako ng College.
Ito talaga kasi ang gusto ko maging trabaho,
"Oh! Anak, Musta ang First Day mo?" Masaganang tanong ni Mommy 'pag-pasok ko ng bahay namin,
"Okay naman, Mom.. Bakit nga po pala nandito? Ang aga niyo naman ata umuwi?"
"It's my day off, Kris.. Oo nga pala! Kakaluto ko lang ng pag-kain! Tara't kumain na! Tawagin mo na ang kapatid mo!"
"Andiyan na sa Kuya?!"
"Oo kanina pa!" Sagot ni Mom,
"Aba't--!! Kainis talaga 'yung s Kuya!! Hindi pa ako sinabay papauwi!" Naiinis na sabi ko,
"Hayaan mo! Pag-sasabihan ko 'yun sa susunod! Osiya! Mag-bihis ka na't kumain na tayo, Tawagin mo ang Kuya mo."
Tumango nalang ako bilang sagot kay Mommy at nag-lakad na pataas ng hagdanan,
Gabi kasi uwian namin.. Mga?? 6:30 kaso.. Bya-byahe pa kaya mga 7:20 na ako makakauwi,
Nakakapagod sa totoo lang.. Pero ang saya naman, Kasi.. Siyempre.. Tingnan mo! Kapag nag-lalakad ka! Pwede kang bumili ng mga paninda sa daan, Odiba?
.......
#Kinabukasan
Pag-gising ko nag-bihis at pumasok na ako,
Hindi na ako kumain! Pwede naman akong kumain sa Canteen sa school eh!
Nabalitaan kong hanggang 4:50 kami,
I wonder.. Anong oras kaya ako makakauwi sa bahay? Siguro mga.. 5:30 or mas maaga pa noh?
Umupo ako sa isang bench at kumain, At nag-basa nalang ng pocket nook.
Habang nanahimik ako at naubos na ang kinakain, Ay bigla akong naistorbo. -__-
May mainhay akong naririnig sa likuran ko na palapit nang palapit
Nakakadistract!! -__-
Sa hindi inaasahang pag-kakataon, Biglaan na lang akong nahulog sa bench na pinag-kakaupuan ko dahil may bumangga sa likod ko.
Masakit ah?! -__-
Sobrang sakit tuloy nung pwet ko! Tumama pa sa bench iyong paa ko!!
"Ayyy! Sorry Miss.." Pag-hihingi ng pasensya nitong lalaking walang pakundangang inihulog ako sa bench.
Sinamaan ko lang siya ng tingin, Tibay niya ah?! Parang di man lang siya nasaktan! -__-
"Tulungan na kita, Miss?" Pag-aalok niya at inilahad ang kamay niya harap ko,
Tinignan ko lang iyong kamay niya at ang mukha niya,
"Hindi ako nadadaan sa pakamay-kamay mo. Umalis ka na sa harap ko dahil kang maitutulong sa pag-kakaupo ko dito!" Pag-susungit ko sa kanya,
Parang napahiya siya pero.. Ako ang mas nakakahiya! Aba't! Dahil hi di ko alam kung ajo ang gagawin ko! >///<
Baka namumula na ako..
"Okay lang 'yan, Xander! Halika na.. Baka malate pa tayo! Sorry ulit miss.." Sabi nung kasama niyang lalaki na ang gwapo~ *O*
Kaso.. Umalis na sila.. :(
Habang nakatitig ako sakanila at nag-iisip ng gagawin ko, Bigla nalang may pumapit sa'king babae.
Maputi siya at maganda, Tinulungan niya akong tumayo, At binitbit ang gamit lo, Itinayo niya ang bench at inilapag ang gamit ko doon,
Pinaupo niya ako doon sa isang sid at umupo siya harapan ko,
"Okay ka lang ba, Miss?" Nag-aalalang tanong niya sa akin, At tinignan ako mula ulo hanggang paa,
Chinecheck kung maayos ako at walang galos,
"Ha? Ah.. O-oo! Okay lang ako.." Sabi ko sakanya habang nakangiti,
"Sigurado ka? Eh.. May sugat ka sa braso mo.." Nagulat ako sa sinabi niya at tinignan ko ang braso ko
At...
Argh!! Nakakainis talaga siya! Meron nga!?!
Medyo malaki siya, At nadugo ng onti,
"Hayaan mong gamutin ko ang sugat mo'ng 'yan." Nakangiting sabi niya,
May inilabas siyang kit at ngumiti sa akin,
Habang ginagamot niya ang sugat ko, Kinakausap niya rin ako,
"Ano bang nangyari sayo, Miss at nag-kasugat ka ng ganito?" Tanong niya sa akin habang nakafocus doon sa sugat ko,
"Basta, Mahabang istorya. Oo nga pala, Salamat ah? Ano nga palang pangalan ay course mo?" Tanong ko sakanya,
"Ayan! Tapos na!" Nakangiting sabi niya at iniligpit ang mga ginamit niya,
"Hmm? Ako si Raine Valesteros.. At nursing is my course. Ikaw?" Sabi niya at umupo ng maayos,
"Hmm... Salamat ah?" Natawa nalang ako ng marahan
"Bakit?"
"Naalala ko, Kaya pala may emergency kit kang dala at ang galing mong mag-gamot ng sugat para ka ng proffesional, And.. By the way.. I'm Kristel Valera and Chemistry is my Course." Sabi ko sakanya at chineck iyong may band-aid kong sugat,
"Wow!? Chemistry? See you in the future! Joooke~" Natatawang sabi niya,
"Ikaw kasi ang gagawa ngga gamot na ibibigay ko sa mga pasyente ko. Hahaha!" Sabi niya sa akin,
Natawa naman ako sa sinabi niya..
At.. Bigla nalang nag-bell, At dahil sa gulat ko, Natawa nalang kaming dalawa,
"Haha! Osige.. Una na ako.." Sabi ko't tumayo na
"Hmm? Sabay na tayo? Madadaanan nan natin 'yung room ko."
"Suure!" Nakangiting sabi ko at tumayo na rin siya,
Nag-simula na kaming mag-lakad hanggang sa nasa tapat na kami ng room niya,
"Ahm?? Gusto mo sumabay sa akin ng lunch, Later?" I asked her,
"Hmm? Sure! Ahm? Gotta go!"
"Okay.. Byee~ Thanks again!"Ngiting sabi ko,
Nag-patuloy na ako sa pag-lalakad ng bigla ko nalang naalala iyong kainis-inis na pang-yayari kanina! -__-
Bwiset ah?
Pag-pasok ko may muntikan nanaman akong makabangga, Buti't nakailag agad ako sa kanya,
Nakita ko iyong mukha niya at may naalala akong nakakainis!
Siya 'yung bumunggo sa akin kanina sa bench!! >_<
Kumukulo ang dugo ko sakanya!! Nakakairita! Wait ano 'to?! Mag-kacourse kaming dalawa?!
WHAT?!
The?!
LIKE?!
SERIOUSLY?!
SAME KAMI?!
I Can't ..
Believe this... OoO
---
TO BE CONTINUED...
BINABASA MO ANG
Broken Love.
Teen FictionLima na mag kakaibigan na palaging NASASAKTAN, UMAASA, at palaging UMIIYAK. Ganun na lang ba ang palaging takbo ng buhay nila? Is that the whole process of their whole life? Pusong nasaktan, ngunit bumabangon. Paano kung makilala nila ang isang grup...
